III SA/Wa 2718/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r. postanawia: - przyznać Skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnić go od wpisu od skargi kasacyjnej ponad kwotę 200 zł - Pismem z 27 października 2012 r. Skarżący - S. B. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2012 r., o sygn. akt III SA/Wa 2718/11. Zarządzeniem z 7 listopada 2012 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 1.035 zł. W odpowiedzi na ww. zarządzenie Skarżący pismem z 6 grudnia 2012 r. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o częściowe zwolnienie go od kosztów sądowych przez zwolnienie od uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Skarżący we wniosku wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i trójką dzieci. Oświadczył, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Podał wysokość dochodów swoich i żony w łącznej kwocie 3.150 zł. Skarżący stwierdził, że od dłuższego czasu poddaje się leczeniu i z przyczyn od niego niezależnych nie może uzyskiwać dochodów. Wskazał, że leczenie wymaga dużych środków finansowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl art. 245 § 3 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ponadto zgodnie z art. 245 § 4 P.p.s.a. częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej kwoty pieniężnej. Stosownie natomiast do art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wstępie wyjaśnić należy, że wykładnia systemowa prowadzi do wniosku, iż osoba fizyczna powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli posiada jakiekolwiek środki majątkowe (zob. J. P. Tarno, Prawo ..., s. 320). Stosownie do art. 199 P.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy, jako odstępstwo od tej zasady, stanowiące przerzucenie kosztów na ogół społeczeństwa, może być zastosowane jedynie w przypadkach wyjątkowych, kiedy strona wykaże w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 P.p.s.a. Wskazać trzeba, iż na dzień rozpoznania wniosku do kosztów sądowych zaliczyć należy wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 1.035 zł. Skarżący dysponuje wraz z małżonką łącznym dochodem w wysokości ok. 3.150 zł miesięcznie, z którego pokrywają wydatki związane zarówno z codziennym utrzymaniem, jak też te przeznaczone na poratowanie zdrowia. Wprawdzie w stosunku do Skarżącego i jego małżonki, którzy zadeklarowali dysponowanie środkami w ww. wysokości nie można mówić o zakwalifikowaniu do grupy osób znajdujących się w "skrajnym ubóstwie", jednakże w ich sytuacji majątkowej nie można uznać za umożliwiającą im zgromadzenie środków w pełnej wysokości na potrzeby postępowania sądowego, bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla osób znajdujących się w gospodarstwie domowym. Z oświadczeń złożonych przez stronę wynika, iż łączny miesięczny dochód uniemożliwia pełne pokrycie kosztów sądowych wymaganych w sprawie. Mając na uwadze wysokość cen artykułów pierwszej potrzeby i akcentowane przez Skarżącego koszty leczenia Sąd uznał, że kwota 3.150 zł stanowiąca podstawę utrzymania pięcioosobowej rodziny, umożliwia poczynienie jedynie symbolicznych oszczędności. Nie jest to kwota, z której Skarżący mógłby sfinansować uiszczenie wpisu od skargi w pełnej wysokości (1.035 zł). W tych okolicznościach zasadne jest zwolnienie Skarżącego od wpisu od skargi ponad kwotę 200 zł. Kwotę taką, nawet przy niewielkich dochodach Skarżącego można wygospodarować lub w ostateczności pożyczyć. Podkreślić należy, że wpłacenie tej kwoty spowoduje nadanie dalszego biegu środkowi odwoławczemu i merytoryczne rozpoznanie sprawy, rozstrzygające spór co do istoty. Zrealizowane zostanie więc, stosownie do art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, prawo Skarżącego do sądu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 243, art. 245 § 3 i § 4 oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.