III SA/Wa 2720/16

Dnia 28 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, , po rozpoznaniu w dniu 28 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2014 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2014 r. Skarżąca we wskazanej skardze zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując w uzasadnieniu, że brak takiego wstrzymania może wyrządzić jej znaczną szkodę oraz spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca zauważyła, że łączna kwota zobowiązania podatkowego, do którego odnosi się zaskarżona decyzja wynosi 5.394.043 zł i ulegnie ona podwyższeniu o odsetki. Natomiast zysk z działalności gospodarczej prowadzonej przez Skarżącą w całym 2015 r. wyniósł 4.259.451,16 zł i był dwukrotnie niższy niż zysk osiągnięty w 2014 r., który wyniósł wówczas 9.132.540,93 zł. Ponadto jak wynika z przedłożonego przez Skarżącą zestawienia średnich miesięcznych kosztów i przychodów za pierwsze 6 miesięcy 2016 r., łączna kwota kosztów poniesionych przez Skarżącą w pierwszym półroczu 2016 r. wyniosła 1.855.865,72 zł, natomiast łączny przychód Skarżącej w tym okresie wyniósł 2.250.795,85 zł. Powyższe oznacza zdaniem Skarżącej, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę jej płynności finansowej. Skarżąca odnotowała również, że istnieje od 1988 roku i jest firmą z wyłącznie polskim kapitałem. W toku ponad 20 letniej działalności Skarżąca wypracowała na rynku krajowym określoną renomę. Posiada kontrahentów nie tylko na terenie Polski, ale również w Niemczech, Czechach, Słowacji, Hiszpanii, Estonii, we Francji, na Węgrzech, Litwie czy Łotwie. Posiada siedzibę w W., bazę magazynową w P. oraz biuro handlowe w C. Obecnie Skarżąca zatrudnia 25 osób, jednak liczba osób zatrudnionych od czasu wszczęcia u niej postępowań kontrolnych spadła około o połowę. Natomiast w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji pracownikom grożą dalsze zwolnienia, gdyż Skarżąca nie będzie miała dostatecznych środków na uregulowanie wynagrodzenia pracowników, których koszt w ciągu ostatnich 3 miesięcy wyniósł łącznie 663.779,39 zł. Redukcja liczby pracowników przełoży się z kolei na dalszy spadek przychodów, gdyż bez pracowników Skarżąca nie będzie w stanie prowadzić działalności na taką samą skalę. Powyższe oznacza też zdaniem Skarżącej, że wykonanie zaskarżonej decyzji, spowoduje realne zagrożenie dla jej dalszego bytu prawnego. Ponadto nawet jeśli Skarżąca nadal utrzyma się na rynku, to brak jest jakichkolwiek gwarancji, że uda się jej odbudować swoją pozycję, pokryć straty, które poniesie w związku z tym, że nie będzie posiadała wystarczających funduszy na bieżące prowadzenie swojej działalności. Trudno, bowiem oczekiwać nawet od najbardziej lojalnych, wieloletnich kontrahentów Skarżącej, że zdecydują się oni oczekiwać na pozytywne dla Skarżącej rozstrzygnięcia Sądu i odzyskanie przez nią stabilizacji finansowej, umożliwiającą jej realizowanie zamówień w takiej samej ilości i jakości jak dotychczas. Na potwierdzenie okoliczności i twierdzeń zawartych w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku Skarżąca złożyła następujące dokumenty odnoszące się do jej obecnej sytuacji finansowej: rachunek zysków i strat za okres od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r., bilans na dzień 31 grudnia 2015 r., bilans na dzień 30 czerwca 2016 r., zestawienie średnich miesięcznych dochodów i kosztów za 2016r., zbiorcze zestawienie listy płac za okres od kwietnia 2016 r. do czerwca 2016r., szczegółowe listy plac od kwietnia 2016 r. do czerwca 2016 r. oraz potwierdzenia uiszczenia należności wobec ZUS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe oznacza, że o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem jej legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia bowiem, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącą we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego, do którego odnosi się zaskarżona decyzja oraz wskazywane przez Skarżącą zagrożenie utraty płynności finansowej, które wpłynie na możliwość dalszego prowadzenia jej działalności gospodarczej, a w konsekwencji może prowadzić do upadłości i likwidacji Skarżącej. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd podzielił pogląd Skarżącej, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzić jej poważną szkodę. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.