III SA/Wa 2734/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Waldemar Śledzik, sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant referent Piotr Niewiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi J. W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną w zakresie dotyczącym pkt 2, 3 i 4, 2. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącego J. W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postepowania sądowego. Zaskarżoną interpretacją indywidualną Minister Finansów uznał za prawidłowe stanowisko J. W. w części dotyczącej braku uznania przychodu z tytułu zamiany akcji warunkowych na zwykłe za przychód ze stosunku pracy oraz ustalenia miejsca podlegania opodatkowaniu tego przychodu. Za nieprawidłowe uznał natomiast stanowisko skarżącego, zgodnie z którym w momencie otrzymania akcji skarżący nie uzyskał przychodu z "innych źródeł" tj. ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f., braku powstania przychodu i obowiązku podatkowego w momencie otrzymania przez Skarżącego akcji (realizacja RSU). Ponadto organ nie podzielił stanowiska skarżącego odnośnie źródła przychodów z kapitałów pieniężnych zwróconej w pieniądzu równowartości sprzedaży 26 akcji uprzednio pobranych na podatek przez płatnika będącego podmiotem zagranicznym. Skarżący J. W. wystąpił z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych związanych z zamianą akcji warunkowych na zwykłe. Wskazał, iż jest pracownikiem angielskiej spółki kapitałowej z siedzibą w Anglii, należącej do grupy kapitałowej z siedzibą w USA. Skarżący jest uczestnikiem programu motywacyjnego adresowanego do wyższej kadry menadżerskiej pracującej w spółkach holdingu. Przystępując do tego programu podpisał z holdingiem w 2012 r. umowę na podstawie której przyznano mu niezbywalne, warunkowe prawo bezpłatnego otrzymania w przyszłości akcji holdingu w postaci Restricted Stock Units (RSU). Zgodnie z umową 8 stycznia 2014 r. dokonano zamiany 95 akcji warunkowych na zwykłe, z czego tylko 69 z nich przekazano na konto maklerskie w USA. Natomiast 26 akcji w formie pieniężnej, w walucie amerykańskiej zostało przekazanych w USA na podatek od przysługujących Skarżącemu 95 akcji. Nienależnie pobrany podatek w wysokości równej wartości 26 akcji zwrócono Skarżącemu w styczniu 2014 r. - za pośrednictwem pracodawcy - na jego konto bankowe w Polsce. Skarżący zadał pytanie czy w związku z uczestnictwem w programie, w dacie zamiany przyznanych akcji warunkowych na zwykłe (Vesting Date) powstanie u niego przychód: 1) z umowy o pracę, od wartości równej 69 akcjom przekazanym na konto Skarżącego? 2) ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. - inne źródła? 3) ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. - kapitały pieniężne i prawa majątkowe? 4) czy wartość 26 akcji otrzymanych w złotych, w 2014 r., na konto Skarżącego w Polsce, należy uznać za dochód z kapitałów pieniężnych uzyskany w 2014 r. 5) czy organy podatkowe USA miały prawo pobrać od Skarżącego podatek w momencie zamiany akcji. Zdaniem Skarżącego: 1) realizacja warunkowych akcji - bezpłatne nabycie akcji zwykłych w dniu 8 stycznia 2014 r. nie spowodowało powstania przychodu ze stosunku pracy. 2) w momencie otrzymania akcji nie uzyskał przychodu z "innych źródeł" tj. ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. 3) w momencie otrzymania przez Skarżącego akcji (realizacja RSU) przychód i obowiązek podatkowy z tego tytułu nie powstanie. Opodatkowaniu podlega dochód powstały dopiero w momencie sprzedaży nabytych akcji. 4) zwrócona równowartość 26 akcji, uprzednio pobranych na podatek, stanowi przychód z kapitałów pieniężnych w dniu otrzymania na konto bankowe w Polsce. 5) osiągnięte przez Skarżącego przychody z kapitałów pieniężnych podlegają opodatkowaniu jedynie w Polsce. W interpretacji indywidualnej z 18 maja 2015 r. Minister Finansów uznał stanowisko Skarżącego za prawidłowe w części dotyczącej braku uznania przychodu z tytułu zamiany akcji warunkowych na zwykłe za przychód ze stosunku pracy oraz ustalenia miejsca podlegania opodatkowaniu tego przychodu, zaś za nieprawidłowe w pozostałym zakresie. Skarżący zaskarżył powyższą interpretację do Sądu w części uznającej jego stanowisko za nieprawidłowe. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania polegające na niezastosowaniu: 1) art. 14b § 1 i 3 O.p. w pełnym zakresie tj. przez wyjście organu poza zawarty we wniosku zaistniały stan faktyczny/zdarzenie przyszłe w zakresie pytania 4; 2) art. 14c § 1 O.p. w pełnym zakresie przez brak sporządzenia uzasadnienia prawnego dokonanej negatywnej oceny stanowiska Skarżącego; 3) art. 14c § 2 O.p. w pełnym zakresie przez brak uzasadnienia prawnego własnego stanowiska organu uznawanego w interpretacji niezasadnie za prawidłowe w zakresie pytania 4; 4) art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. przez brak stosowania prawa i brak stosowania zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Zarzucił także naruszenie prawa materialnego przez: 1) niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisu prawa materialnego tj.: - art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., art. 10 ust. 1 pkt 9, art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a, art. 20 ust. 1, art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f. i art. 32, art. 84 i art. 217 Konstytucji w stosunku do zawartego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, a w konsekwencji niezasadne stwierdzenie, że w dniu zamiany akcji warunkowych na zwykłe Skarżący uzyskuje przychód z innych źródeł zgodnie z ww. przepisami; - art. 32, art. 64 i art. 217 Konstytucji przez uznanie, że w momencie zamiany akcji warunkowych na zwykłe należy je opodatkować, co z uwagi na perspektywę opodatkowania ich po raz drugi w momencie zbycia prowadzi do podwójnego opodatkowania. 2) brak zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) i art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f., które odpowiadają stanowi faktycznemu w przypadku zwrotu kwoty równej wartości 26 akcji. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji w zakresie dotyczącym pytań 2, 3 i 4. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację z zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna zakresie dotyczącym punktu 2,3 i 4 zaskarżonej interpretacji. Zgodnie z art. 57a P.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Spór w niniejszej sprawie dotyczył ustalenia prawnopodatkowych konsekwencji uczestnictwa w planie motywacyjnym, w którym można wyodrębnić trzy etapy. W pierwszym etapie skarżący otrzymuje (nieodpłatnie) zastrzeżone jednostki akcyjne (RSU), w drugim, po upływie ścisłe określonego czasu (tzw. vesting period) otrzymuje akcje w zamian za RSU, a więc w wyniku realizacji praw wynikających z tych pochodnych instrumentów finansowych akcje spółki amerykańskiej, którymi na trzecim etapie może już swobodnie dysponować, w tym dokonując ich zbycia. Ponadto sporne było także czy nienależnie pobrany podatek, który płatnik pobrał sprzedając 26 akcji i zwrócony na konto podatnika stanowi przychód z kapitałów pieniężnych w dniu otrzymania na konto bankowe w Polsce. W ocenie strony skarżącej, w związku z realizacją RSU na akcje nie powstanie przychód z kapitałów pieniężnych. Powstanie on dopiero w monecie zbycia tych akcji. Odnośnie otrzymanej kwoty z tytułu nienależnie pobranego podatku, zdaniem skarżącej należało zastosować art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) i i art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f., czyli ustalić dochód ze zbycia akcji. Z kolei Minister Finansów uznał, że w momencie zamiany RSU na akcje powstaje przychód na podstawie art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 11 ust. updof. Innymi słowy skarżąca otrzymała w wyniku realizacji RSU na akcje nieodpłatny przychód podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Tak samo organ potraktował kwotę zwrotu nienależnie pobranego podatku. Rozstrzygając ten spór, w ocenie Sądu, częściowo rację ma strona skarżąca odnośnie źródła przychodów z kapitałów pieniężnych w przypadku otrzymania nienależnego podatku z tytułu zbycia 26 akcji przez płatnika będącego podmiotem zagranicznym oraz źródła przychodów w przypadku realizacji RSU na akcje. W pozostałym zakresie skarżąca nie ma racji. Przy czym należy wskazać, że Minister Finansów błędnie wskazał jako źródło przychodów inne, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. Kwestia objęta sporem była już przedmiotem rozważań sądów administracyjnych i Sąd w składzie obecnym podziela stanowisko prezentowane m.in. w orzeczeniach WSA w Warszawie z dnia 4 grudnia 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 1634/13, NSA z dnia 9 czerwca 2016 r. II FSK 1401/14, WSA w Rzeszowie z 22 sierpnia 2016 r. I SA/Rz 50/16, NSA w wyrokach z dnia 13 kwietnia 2016 r. sygn. akt II FSK 668/14, z dnia 9 czerwca 2016 r. sygn. akt II FSK 1401/14, z dnia 16 czerwca 2016 r. sygn. akt II FSK 1163/14, z dnia 28 czerwca 2016 r. sygn. akt II FSK 149/14). Do tez zawartych w ww. orzeczeniach Sąd odwoła się w dalszej części uzasadnienia. Bezsporne jest w sprawie, że zastrzeżone jednostki akcyjne (RSU) stanowią pochodne instrumenty finansowe w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 uoif w zw. z art. 5a pkt 13 u.p.d.o.f. i ich otrzymanie w stanie faktycznym opisanym we wniosku jest neutralne podatkowo. Objęcie akcji następuje w wyniku realizacji praw wynikających z RSU jako pochodnych instrumentów finansowych. Istota sporu dotyczy ustalenia prawnopodatkowych konsekwencji realizacji uzyskanych przez stronę pochodnych instrumentów finansowych w postaci RSU, w wyniku czego otrzymała ona nieodpłatnie akcje spółki amerykańskiej. A zatem niezbędne jest ustalenie, czy obowiązek podatkowy z tytułu uczestnictwa w Planie motywacyjnym powstaje już na drugim (realizacja RSU – objęcie akcji) czy dopiero na trzecim (zbycie otrzymanych w ten sposób akcji) etapie. Zdaniem strony przychód podlegający opodatkowaniu powstaje dopiero na etapie zbycia akcji. Według skarżącego uznanie, że przychód podlegający opodatkowaniu powstaje na wcześniejszym etapie, grozi ryzykiem podwójnego opodatkowania. Dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych rozróżnia się źródła przychodów. Zostały one wymienione w art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. Przyporządkowanie przychodu do właściwego źródła zasadniczo wiąże się z powstaniem dochodu opodatkowanego. Takie przyporządkowanie ma też istotne znaczenie dla ustalenia wysokości dochodu, bowiem dochód oblicza się z każdego źródła odrębnie - art. 9 ust. 1a i ust. 2 u.p.d.o.f.. Dochód z tego samego tytułu może być opodatkowany tylko raz i może być, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f., przyporządkowany tylko do jednego źródła przychodów. Jeżeli ustawodawca chce zaliczyć dany rodzaj przychodów do innego źródła niż to, na które wskazywałby charakter przychodu, stanowi o tym wyraźnie w przepisie. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. jednym ze źródeł przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych, innych niż wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8. Pojęcie przychodów z kapitałów pieniężnych doprecyzowano w art. 17 ust. 1 u.p.d.o.f., wymieniając w nim enumeratywnie, co uważa się za przychody z tego źródła a więc określając szczegółowe źródła. Podkreślenia wymaga, że do przychodów z realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych nie stosuje się, zgodnie z zastrzeżeniem zawartym w treści art. 11 ust 1 u.p.d.o.f., ogólnej definicji przychodów, co również wskazuje na szczególny charakter tego źródła przychodów i jego odrębność. Art. 17 ust. 2 u.p.d.o.f. stanowi bowiem, że przy ustalaniu wartości przychodów, o których mowa m.in. w ust. 1 pkt 10 przepisy art. 19 stosuje się tylko odpowiednio. Bezpodstawne jest więc odwoływanie się, do ogólnej definicji przychodów, przy dowodzeniu neutralności podatkowej drugiego etapu planu motywacyjnego (Planu), o którym mowa we wniosku. Jednym ze źródeł wymienionym w tym przepisie ustawy podatkowej jest art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f. – przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających. Do tego źródła przychodu przyporządkowane są ściśle określone koszty uzyskania przychodu, wymienione w art. 23 ust 1 pkt 38a u.p.d.o.f. to jest wydatki związane z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych, o ile wydatki te, stosownie do art. 22g ust. 3 i 4 ustawy, nie powiększają wartości początkowej środka trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych. Dochodem z realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych - zgodnie z art. 30b ust 2 pkt 3 u.p.d.o.f. - jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych a wskazanymi wyżej kosztami uzyskania przychodów. Nie można zrównywać sytuacji objęcia akcji w wyniku realizacji pochodnego instrumentu finansowego z innymi przypadkami objęcia akcji odpłatnie czy też nieodpłatnie. Ustawodawca powstanie dochodu opodatkowanego, w sytuacji opisanej we wniosku, wiąże z powstaniem ściśle określonego źródła przychodu – realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych, nie czyniąc żadnego rozróżnienia między sposobami tej realizacji, a więc na czym ona in concreto polega. Nie należy uzależniać identyfikacji dochodu podlegającego opodatkowaniu w wyniku realizacji pochodnego instrumentu finansowego od tego, czy podatnik zgodnie z kontraktem otrzymuje środki finansowe w wyniku rozliczenia czy też następuje dostawa instrumentu bazowego, w tym wypadku akcji. Sąd w niniejszej sprawie podziela w całej rozciągłości stanowisko wyrażone m.in. przez WSA w Warszawie w wyroku z dnia 4 grudnia 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 1634/13, że nie ma żadnych prawnych podstaw, aby przychód z realizacji praw z opcji utożsamiać z przychodem ze sprzedaży akcji lub aby go przy opodatkowaniu zupełnie pomijać i poprzestać wyłącznie na opodatkowaniu zbycia akcji. Zauważyć trzeba, że ustawodawca nie traktuje jednolicie objęcia (nabycia) akcji, bez względu na okoliczności, które do tego prowadzą, a więc działań podejmowanych przez podatnika. Przeciwnie w katalogu źródeł przychodu z kapitałów pieniężnych wymienia wprost – art. 17 ust 1 pkt 9 u.p.d.o.f. objęcie (nabycie udziałów (akcji) w spółce w zamian za wkład niepieniężny. W ocenie sądu z analizy wskazanych przepisów ( art. 17 ust 1 pkt 9 u.p.d.o.f. i art. 17 ust 1 pkt 10 u.p.d.o.f.) wyprowadzić należy wniosek, że ustawodawca wiąże powstanie dochodu podatkowanego z nabyciem (objęciem) akcji, zarówno w następstwie wniesienia do spółki aportu, jak i w wyniku realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych. Zdaniem Sądu nie istnieją żadne powody, dla których należałoby odejść w procesie interpretacji art. 17 ust 1 pkt 10 u.p.d.o.f. od jednoznacznego rezultatu wykładni językowej, wspartego wykładnią systemową, że opodatkowaniu podlega realizacja praw z pochodnych instrumentów finansowych, bez względu na to, na czym owa realizacja polega a w szczególności z dostawą jakiego instrumentu bazowego mamy do czynienia. Nie można również pominąć regulacji z art. 24 ust 11 u.p.d.o.f. Otóż przepis ten stanowi wprost o dochodzie stanowiącym nadwyżkę pomiędzy wartością rynkową akcji objętych (nabytych) przez osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia a wydatkami poniesionymi na ich objęcie (nabycie), który w takiej sytuacji nie podlega opodatkowaniu w momencie objęcia (nabycia) tych akcji. Zasadę tę stosuje się odpowiednio do dochodu stanowiącego nadwyżkę pomiędzy wartością rynkową akcji a wydatkami poniesionymi na ich nabycie od spółki posiadającej osobowość prawną, która objęła (nabyła) te akcje wyłącznie w celu przeniesienia tytułu ich własności na osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia spółki będącej emitentem akcji. W uzasadnieniu do projektu ustawy (druk nr 1955 Sejmu III kadencji), podkreślono, że ratio wprowadzenia tej regulacji było wyeliminowanie ryzyka podwójnego opodatkowania z tytułu nabycia, a następnie zbycia akcji. Nasuwa się wniosek, że ustawodawca nie w każdym wypadku objęcia (nabycia) akcji takie ryzyko dostrzega, ustanawiając ściśle określone przesłanki zastosowania takiego "odroczenia" opodatkowania, eliminującego owo zagrożenie. Stan faktyczny przedstawiony we wniosku do tej sytuacji normatywnie uregulowanej nie przystaje, nie jest objęty dyspozycją wzmiankowanego przepisu, a więc na tej podstawie, dla skarżącego nie następuje przesunięcie momentu opodatkowania dochodów uzyskanych z tytułu nabycia akcji w wyniku realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych (RSU). Analiza tego przepisu uprawnia jednak do wyrażenia ogólnego poglądu, że w innych wypadkach, nie objętych dyspozycją w/w przepisu dochód podlega opodatkowaniu w momencie objęcia (nabycia) akcji. W powiązaniu zaś z wcześniej omówionymi przepisami ustawy podatkowej pozwala, na wyprowadzenie wniosku, że powstanie dochodu opodatkowanego wiązać należy nie tyle z samym objęciem (nabyciem) akcji, lecz z czynnościami podejmowanymi przez podatnika, lub okoliczności towarzyszących mu, w wyniku których do nabycia (objęcia) akcji dochodzi. Nie można zgodzić się z twierdzeniami skarżącego, że podzielenie stanowiska organu może doprowadzić do podwójnego opodatkowania. W rozstrzyganej sprawie nie może być mowy o podwójnym opodatkowaniu, bo ono ma miejsce w przypadku dwukrotnego opodatkowania tym samym podatkiem dochodu uzyskanego z tego samego źródła. Tymczasem, dochód skarżącego z tytułu realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych podlega jednokrotnemu opodatkowaniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f., a dochód z tytułu zbycia akcji otrzymanych w wyniku realizacji tych instrumentów podlega jednokrotnemu opodatkowaniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6a u.p.d.o.f.. ( tak też: NSA w wyrokach z dnia 13 kwietnia 2016 r. sygn. akt II FSK 668/14, z dnia 9 czerwca 2016 r. sygn. akt II FSK 1401/14, z dnia 16 czerwca 2016 r. sygn. akt II FSK 1163/14, z dnia 28 czerwca 2016 r. sygn. akt II FSK 149/14). Na tych dwóch etapach planu motywacyjnego (odpowiednio 2 i 3) mamy do czynienia z powstaniem dwóch odrębnych źródeł przychodów, dla których przewidziane są odrębne zasady ustalania podstawy opodatkowania, podlegające oddzielnemu opodatkowaniu. Nie jest więc uprawnione twierdzenie skarżącego, że objęcie akcji w wyniku realizacji RSU, stanowiących pochodne instrumenty finansowe, jest neutralne podatkowo w dacie tego zdarzenia i podlega opodatkowaniu dopiero w momencie odpłatnego zbycia akcji objętych wskutek realizacji praw wynikających z realizacji RSU. Bezpodstawnie są zarzuty strony, że zaskarżona interpretacja narusza zasady konstytucyjne. Jak już powiedziano wyżej w sprawie nie dochodzi do podwójnego opodatkowania. Natomiast o nierównym traktowaniu można mówić tylko wówczas, gdy podmioty wyróżnione tą samą cechą nie są jednakowo traktowane, tymczasem zasady dotyczące ustalania dochodów z realizacji pochodnych instrumentów finansowych odnoszą się również do innych podatników dokonujących tożsamych czynności, bez względu na sposób realizacji i rodzaj instrumentu bazowego. Reasumując ma rację strona skarżąca, wbrew stanowisku Ministra, że otrzymanie akcji nie stanowi nieodpłatnego świadczenia i nie stanowi przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. Nie zauważa jednak, że dochód skarżącego z tytułu realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych podlega jednokrotnemu opodatkowaniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f. Z kolei dochód z tytułu zbycia akcji otrzymanych w wyniku realizacji tych instrumentów podlega następnie jednokrotnemu opodatkowaniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6a u.p.d.o.f., Zatem zarzut naruszenia art. 17 ust. 1 pkt 6a u.p.d.o.f dotyczący kwoty otrzymanej z tytułu zbycia 26 akcji jest zasadny. Nie są zasadne natomiast zarzuty dotyczące naruszenia art. art. 14b § 1 i 3 O.p., art. 14c § 1 O.p, art. 14c § 2 O.p. i art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p., ponieważ dotyczą one odmiennej oceny prawnej stanu faktycznego dokonanej przez organ podatkowy. Organ podatkowy dokonał tej oceny i uzasadnił to. Odrębną rzeczą jest to, że była to błędna ocena prawna, co zostało powyżej uzasadnione. Zatem ponownie wydając interpretację Minister Finansów uwzględni powyższy pogląd przedstawiony w uzasadnieniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. Na wniosek Skarżącego, Sąd zasądził na jego rzecz koszty postępowania sądowego zgodnie z art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a.