III SA/Wa 2736/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Beata Sobocha (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Honorata Łopianowska, sędzia WSA Anna Zaorska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] na rzecz P. B. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. w dniu [...] marca 2017 r. wydał dla P.B. (dalej "Skarżący" lub "Strona") decyzję w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia 2011 r. do października 2013 r. Następnie w dniu 4 maja 2017 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. wpłynęło odwołanie Strony wniesione za pośrednictwem poczty w dniu 2 maja 2017 r. (data stempla pocztowego). Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej "DIAS") postanowieniem z dnia 31 maja 2017 r. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wyjaśnił, że Skarżący ustanowił pełnomocnika adwokata J. S.. Decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] marca 2017 r. doręczono za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres wskazany przez pełnomocnika w placówce pocztowej w dniu 4 kwietnia 2017 r. Z adnotacji dokonanych na potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że pierwszy raz była ona awizowana w dniu 3 kwietnia 2017 r. Ponadto na ww. dokumencie widnieje data i podpis osoby doręczającej i czytelny podpis odbiorcy oraz data odbioru przesyłki oraz informacja o dokumencie potwierdzającym uprawnienie odbierającego do odbioru przesyłki (pełnomocnictwo pocztowe nr 8). Zatem wskazana przez pełnomocnika w odwołaniu data doręczenia ww. decyzji, tj. 18 kwietnia 2017 r. nie jest prawidłowa. Zatem w ocenie DIAS wynikający z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm., dalej "O.p.") termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg w dniu 5 kwietnia 2017 r., a upłynął w dniu 18 kwietnia 2017 r. Zaś odwołanie Strony zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 2 maja 2017 r. (data stempla poczty), co oznacza, że Strona uchybiła czternastodniowemu terminowi wyznaczonemu na podstawie art. 223 § 2 pkt 1 O.p. Skarżący nie zgodził się z wydanym postanowieniem i złożył skargę do Sądu. Postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 223 § 2 pkt 1 O.p. oraz art. 122 O.p. przez błędne ustalenie stanu faktycznego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. przyjęcie, iż przedmiotowa decyzja została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 4 kwietnia 2017 r., a nie - jak wynika to z przedstawionych dowodów - w dniu 18 kwietnia 2017 r., czego wynikiem jest wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, mimo iż odwołanie zostało nadane w placówce pocztowej operatora wyznaczonego z zachowaniem 14-dniowego terminu ustawowego. Skarżący wniósł o uchylenie w całości ww. postanowienia DIAS oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, według norm przepisanych. Skarżący podkreślił, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego po dwukrotnym awizowaniu w dniu 18 kwietnia 2017 r. w siedzibie Filii Urzędu Pocztowego nr [...] w P.. Na dowód doręczenia decyzji w dniu 18 kwietnia 2017 r. przedstawiono: kartę doręczeń przesyłek poleconych poświadczoną za zgodność z oryginałem uzyskana z FUP nr [...] w P.; listę kontrolną zdarzeń zarejestrowanych dla ww. przesyłki poświadczona za zgodność z oryginałem uzyskana z FTIP nr [...] w P.; dokumentację przesyłki poleconej uzyskaną za pośrednictwem strony internetowej operatora pocztowego. DIAS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zmianami, dalej jako "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Kontroli Sądu poddano postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 31 maja 2017 r., stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] marca 2017 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług. Podstawę do wydania postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania stwarza przepis art. 228 § 1 pkt 2 O.p. Obliguje on organ odwoławczy do wydania takiego postanowienia, gdy odwołanie zostało wniesione po terminie przewidzianym przez ustawę na jego wniesienie. Zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 O.p., odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Warunkiem dopuszczalności wydania postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania jest więc ustalenie, że decyzja została doręczona w sposób prawidłowy, czyli czy i kiedy weszła do obrotu. Stwierdzenie, że decyzja do obrotu nie weszła, musiałoby pociągać za sobą stwierdzenie niedopuszczalności odwołania, nie można bowiem prowadzić postępowania odwoławczego (również w jego wstępnym stadium) wobec decyzji, która do obrotu nie weszła, a więc w sensie prawnym nie istniała. W rozpoznanej sprawie należało rozważyć przede wszystkim, czy decyzja organu pierwszej instancji została Skarżącemu skutecznie doręczona w dniu 4 kwietnia 2017 r., a więc czy w tym dniu otworzył się termin na wniesienie odwołania. W skardze zarzucono, że decyzja nie została doręczona w dniu 4 kwietnia 2017 r., bowiem decyzję wydano pełnomocnikowi w dniu 18 kwietnia 2017 r. W związku z tym, termin do złożenia odwołania nie rozpoczął biegu w dniu 5 kwietnia 2017 r. jak twierdzi DIAS, a w dniu 19 kwietnia 2018 r. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 145 § 1 O.p., pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Według art. 151 § 1 tej ustawy, osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności – osobie upoważnionej do odbioru korespondencji lub prokurentowi. Przepisy art. 146, 148 § 2 pkt 1 oraz art. 150 i art. 150a O.p. stosuje się odpowiednio. Natomiast zgodnie z art. 151 § 2 O.p. w razie niemożności doręczenia pisma w lokalu siedziby pisma doręcza się za pokwitowaniem zarządcy budynku lub dozorcy, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zawiadomienie o doręczeniu pisma zarządcy budynku lub dozorcy umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, na drzwiach lokalu siedziby adresata lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję, na której mieści się lokal tej siedziby. W niniejszej sprawie Skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem. Z załączonych do skargi dokumentów: karty doręczeń przesyłek poleconych poświadczonej za zgodność z oryginałem uzyskanej z FUP nr [...] w P., listy kontrolnej zdarzeń zarejestrowanych dla ww. przesyłki poświadczonej za zgodność z oryginałem uzyskanej z FUP nr [...] w P. i dokumentacji przesyłki poleconej uzyskanej za pośrednictwem strony internetowej operatora pocztowego wynika jednoznacznie, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] marca 2017 r. została wydana pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 18 kwietnia 2017 r. Sąd zauważa, że przesyłka polecona zawierająca przedmiotową decyzję została wydana pełnomocnikowi Skarżącego piętnastego dnia od pierwszego awizo, tj. od 3 kwietnia 2017 r. zatem należało przyjąć, że decyzja została doręczona pełnomocnikowi w dniu 17 kwietnia 2017 r. Powyższe wynika z tego, że dniem doręczenia zastępczego jest dzień, w którym bezskutecznie upłynął czternastodniowy termin odbioru decyzji prawidłowo złożonej w placówce pocztowej (art. 150 § 2 zd. 2 O.p.), a nie dzień późniejszego faktycznego wydania jej w tej placówce adresatowi. Jednakże powyższe nie ma znaczenia dla ustalenia, że odwołanie Skarżącego nadane w urzędzie pocztowym w dniu 2 maja 2017 r. zostało wniesione w terminie 14 dni, zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 O.p., bowiem 1 maja 2017 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy, zatem zgodnie z art. 12 § 5 O.p. za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, czyli w niniejszej sprawie właśnie 2 maja 2017 r. Rozpatrując ponownie sprawę DIAS zobowiązany będzie do przyjęcia, że odwołanie Skarżącego zostało wniesione w terminie i do merytorycznego rozpatrzenia tego odwołania. Z powołanych wyżej przyczyn Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 P.p.s.a. jak w pkt 1) sentencji. W kwestii kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2016 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800). Na koszty te złożył się wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika (480 zł) oraz opłata od pełnomocnictwa (17 zł).