III SA/Wa 274/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak - Osetek, , po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu różnicy w podatku od towarów i usług za listopad 2003 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w punkcie trzecim sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 274/09 w ten sposób, że sformułowanie "jeden tysiąc dwanaście złotych" zastąpić sformułowaniem "jeden tysiąc sześćset dwanaście złotych". Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 274/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie określenia Skarżącej – C. S.A. z siedzibą w W. kwoty zwrotu różnicy w podatku od towarów i usług za listopad 2003 r. W punkcie trzecim ww. wyroku zasądzono na rzecz strony skarżącej od organu zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 1612 zł. Czyniąc to Sąd błędnie oznaczył jednak słownie kwotę zasądzonych kosztów postępowania, wskazując kwotę jeden tysiąc dwanaście złotych zamiast jeden tysiąc sześćset dwanaście złotych. Właściwą kwotą zasądzonych od organu kosztów postępowania jest kwota 1612 zł (słownie: jeden tysiąc sześćset dwanaście złotych). Jest to kwota wpisu, którą Skarżąca uiściła w związku z wniesieniem skargi do Sądu. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl natomiast art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Powołane wcześniej okoliczności wskazują, iż w punkcie trzecim sentencji wyroku Sądu z 2 czerwca 2009 r. wystąpiła oczywista omyłka, w związku z czym zasadne było jego sprostowanie. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – Komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.