III SA/Wa 2742/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Aneta Trochim - Tuchorska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "S." S.A. w likwidacji z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 14 listopada 2007 r. pełnomocnik Skarżącej "S. " S.A. w likwidacji z siedzibą w W., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2007 r. wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r. wydanym na rozprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe. Pismem z dnia 11 sierpnia 2008 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i wycofał skargę. Postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), uchylił postanowienie z dnia 12 marca 2008 r. o zawieszeniu postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: postępowanie sądowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z powyższego przepisu wynika, że sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. W związku ze złożonym wnioskiem Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Skoro przesłanki te nie wystąpiły, Sąd był związany skutecznym cofnięciem skargi. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.