III SA/Wa 2744/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędzia WSA Hieronim Sęk, Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2009 r. sprawy ze skargi M. J. Firma [...] "M." z siedzibą w S. na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z [...] lipca 2008 r. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej stwierdził, że odwołanie M. J. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] M. (dalej - Skarżący), od decyzji Dyrektora Urzędu Skarbowego w S. z [...] grudnia 2007 r., zostało wniesione z uchybieniem terminu. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż Dyrektor Urzędu Skarbowego w S., decyzją z [...] grudnia 2007 r. odmówił uchylenia dwunastu decyzji z [...] marca 1999 r. określających Skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 1997 r. Decyzja Dyrektora Urzędu Skarbowego w S. została doręczona Skarżącemu 19 grudnia 2007 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru. W decyzji pouczono Skrzącego, iż odwołanie należy wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, przy czym błędnie wskazano, iż odwołanie należy skierować do Dyrektora Izby Skarbowej w S. W dniu 5 stycznia 2008 r., Skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji za pośrednictwem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. i zgodnie z pouczeniem skierował je do Dyrektora Izby Skarbowej w S. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w S. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Następnie, w dniu 2 kwietnia 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności powyższego postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w S. stwierdził nieważność własnego postanowienia z dnia [...] stycznia z 2008 r., z uwagi na wydanie go z naruszeniem przepisów o właściwości. W tej sytuacji, Dyrektor Izby Skarbowej w S. przekazał odwołanie Generalnemu Inspektorowi Kontroli Skarbowej jako organowi właściwemu do jego rozpoznania. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej na podstawie art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm., dalej Ordynacja podatkowa) stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Wskazał, iż decyzja została doręczona Skarżącemu 19 grudnia 2007 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął 2 stycznia 2008 r. Z kolei odwołanie zostało nadane w placówce pocztowej dopiero w dniu 5 stycznia 2008 r. W dniu 20 sierpnia 2008 r. Skarżący wniósł skargę na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej wnosząc o jego uchylenie w całości lub stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 120, art. 121, art. 214 i art. 228 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia wbrew przepisom prawa. W ocenie Skarżącego, powołany w zaskarżonym postanowieniu przepis art. 228 § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania. Na jego podstawie organ odwoławczy stwierdza ewentualną niedopuszczalność odwołania. Czyni to jednak w ramach tzw. wstępnego badania odwołania przekazanego mu przez organ I instancji. Zdaniem Skarżącego, zgodnie z pismem z dnia 22 lipca 2008 r. organ I instancji przekazał Generalnemu Inspektorowi Kontroli Skarbowej wniosek Skarżącego z dnia 30 czerwca 2008 r. w przedmiocie uchylenia decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia [...] grudnia 2007 r. Nie przekazał zatem odwołania z dnia 5 stycznia 2008 r. Organ II instancji nie miał więc podstaw do przeprowadzania wstępnego badania odwołania. W ocenie Skarżącego, organ odwoławczy naruszył także przepis art. 214 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym błędne pouczenie co do prawa odwołania nie może szkodzić stronie. Jego zdaniem, dla powstania skutków przewidzianych w powołanym przepisie nie jest konieczne zastosowanie się do błędnego pouczenia. Na poparcie swojego stanowiska powołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2004 r. w sprawie o sygn. akt III SA 3493/03. W ocenie Skarżącego, organ podatkowy po otrzymaniu wniosku Skarżącego z dnia 30 czerwca 2008 r., powinien stwierdzić nieważność decyzji ostatecznej z uwagi na błędne pouczenie co do sposobu zaskarżenia i wydać ją ponownie z prawidłowym pouczeniem, ewentualnie, organ powinien rozpoznać sprawę merytorycznie. W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż w końcowej części skargi, Skarżący nawiązał do wniosku o uchylenie decyzji z dnia [...] grudnia 2007 r. skierowanego do Dyrektora Izby Skarbowej w S. w trybie art. 253 Ordynacji podatkowej. Odnosząc się do powyższego, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wskazał, iż wniosek ten został przekazany do organu (GIKS) dnia 25 lipca 2008 r. i jako odrębny wniosek, wniesiony w trybie nadzwyczajnym, zostanie przez organ rozpatrzony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nie dopatrzył się także naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek stanowiących podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia. Nie wystąpiły zatem przesłanki do wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego, wskazane w art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). W rozpoznawanej sprawie, kontroli Sądu poddane zostało postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej kończące wstępne stadium postępowania odwoławczego, wydane na podstawie art. 228 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Badając dopuszczalność odwołania, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej stwierdził, że zostało ono wniesione po upływie przewidzianego w art. 223 Ordynacji podatkowej czternastodniowego terminu, liczonego od dnia doręczenia stronie postępowania podatkowego decyzji pierwszoinstancyjnej. Podstawą takiego wniosku był znajdujący się w aktach sprawy dokument zwany "potwierdzeniem odbioru". Z treści tego dokumentu wynika, że przesyłka listowa zawierająca decyzję organu I instancji została prawidłowo doręczona Skarżącemu w dniu 19 grudnia 2007 r. Bezsporne przy tym jest, że odwołanie zostało wniesione 5 stycznia 2008 r. tj. z uchybieniem terminu przewidzianego dla tej czynności. W przedmiotowej sprawie Skarżący nie kwestionuje faktu, że odwołanie zostało złożone po terminie. W takiej sytuacji, organ II instancji, na postawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej zobligowany był wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Dlatego też, bezzasadny jest, podnoszony przez Skarżącego zarzut naruszenia art. 228 § 1 Ordynacji podatkowej. Ustosunkowując się do zarzutu dotyczącego błędnego pouczenia zawartego w decyzji pierwszoinstancyjnej odnośnie organu do którego należy wnieść odwołanie, Sąd wskazuje, iż okoliczność ta nie miała wpływu na przedmiotowe rozstrzygnięcie. Po pierwsze, odwołanie wnoszone było za pośrednictwem organu I instancji, więc sam fakt skierowania pisma do organu niewłaściwego nie powodował dla Skarżącego żadnych negatywnych konsekwencji. Decydujące znacznie miała data nadania odwołania w placówce pocztowej. Po drugie, tego typu okoliczność mogłaby mieć ewentualnie wpływ na ocenę wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności, jednakże wniosku takiego Skarżący nie złożył. W ocenie Sądu, nie znajdują odzwierciedlenia w aktach sprawy twierdzenia Skarżącego, iż Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, nie miał podstaw do przeprowadzenia wstępnego badania odwołania, ponieważ organ I instancji nie przekazał mu przedmiotowego odwołania. Odnosząc się do powyższego twierdzenia Sąd wskazuje, iż z akt administracyjnych (t. V, karta 787) jednoznacznie wynika, iż w załączeniu do pisma z dnia 13 maja 2008 r., Dyrektor Izby Skarbowej w S. przekazał Generalnemu Inspektorowi Kontroli Skarbowej odwołanie Skarżącego z dnia 4 stycznia 2008 r. wraz z 5 tomami akt podatkowych. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów art. 120 i art. 121 Ordynacji podatkowej a sam Skarżący nie wskazał na czym, w jego ocenie, naruszenie tych przepisów miałoby polegać. Sąd zauważa, iż wniosek z dnia 30 czerwca 2008 r. o uchylenie decyzji Dyrektora Urzędu Skarbowego w S., na który powołuje się Skarżący, zgodnie z wyjaśnieniami Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, zostanie przez organ rozpatrzony, jako odrębny wniosek, wniesiony w trybie nadzwyczajnym. W tym stanie rzeczy, rozstrzygnięciu Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej nie można skutecznie postawić zarzutu naruszenia prawa, a tylko taki zarzut może stanowić podstawę uchylenia zaskarżonego aktu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.