III SA/Wa 2745/13

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi B.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. od dochodu osiągniętego ze sprzedaży udziału we własności lokalu mieszkalnego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz doradcy podatkowego P.W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 2.952 zł (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote), w tym: tytułem opłaty kwotę 2.400 zł (dwa tysiące czterysta złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 552 zł (pięćset pięćdziesiąt dwa złote) Postanowieniem z 18 grudnia 2013 r. referendarz sądowy przyznał Skarżącemu B.S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi oraz ustanowienia doradcy podatkowego, którym wyznaczony został P. W. . Tenże w piśmie z 24 kwietnia 2014 r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wyrokiem z 6 maja 2014 r. Sąd uwzględnił skargę Skarżącego i uchylił zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony (...) doradca podatkowy (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności (...) doradców podatkowych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego doradcą podatkowym ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153). W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadzała się do zapoznania się z aktami sprawy, złożenia pisma procesowego z 26 marca 2014 r. stanowiącego uzupełnienie skargi oraz stawiennictwa na rozprawie i na ogłoszeniu wyroku. W tej sytuacji pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 2.400 zł, co wynika z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e) rozporządzenia. Przedmiotem zaskarżenia jest tu bowiem należność pieniężna, gdyż zaskarżoną do Sądu decyzją określono Skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w kwocie 17.006 zł. Jednocześnie stawka ta podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.