III SA/Wa 2748/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Czarkowski, po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] października 2025 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zasądzić od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz K. K. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. K.K. (dalej jako "Skarżący"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako "Dyrektor KIS") z dnia [...] października 2025 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Dyrektor KIS ustosunkowując się do skargi przesłał do WSA w Warszawie wraz z aktami sprawy postanowienie z dnia [...] listopada 2025 r. wydane na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej "P.p.s.a."), mocą którego uwzględnił w trybie autokontroli skargę w całości, tj. uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora KIS z dnia [...] października 2025 r. oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] września 2025 r. Ze znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (karta nr 49) wynika, że powyższe postanowienie z dnia [...] listopada 2025 r. doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 8 grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Dyspozycję tego przepisu wypełnił Dyrektor KIS wydając postanowienie z dnia [...] listopada 2025 r., mocą którego uwzględnił w trybie autokontroli skargę w całości, tj. uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora KIS z dnia [...] października 2025 r. oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] września 2025 r. Z chwilą doręczenia pełnomocnikowi Skarżącego postanowienia z dnia [...] listopada 2025 r., co nastąpiło 8 grudnia 2025 r., przestał istnieć przedmiot skargi, jakim było postanowienie Dyrektora KIS z dnia [...] października 2025 r. Uwzględnienie skargi przez organ spowodowało, że dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd za zasadne uznał umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Uwzględnienie skargi przez organ czyni ponadto zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania (pkt 2 sentencji postanowienia). Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 tej ustawy. W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy art. 205 § 2 P.p.s.a. należało zaliczyć uiszczony przez Skarżącego wpis w kwocie 100 zł oraz należne pełnomocnikowi, w osobie radcy prawnego, wynagrodzenie ustalone według stawek minimalnych w wysokości 480 zł, stosownie do § 15 ust. 1 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2026 r., poz. 118) oraz inne udokumentowane wydatki pełnomocnika (opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł).