III SA/Wa 2750/11

Dnia 20 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, , po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w sprawie ze skargi B. Plc z siedzibą w Wielkiej Brytanii na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty oraz stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób prawnych postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2750/11, w ten sposób, że w pkt 3 sentencji tego wyroku w miejsce słów "zasądza od na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w W." wpisać "zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz B. Plc z siedzibą w Wielkiej Brytanii" Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2750/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi B. Plc z siedzibą w Wielkiej Brytanii na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2011 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty oraz stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób prawnych, uchylił zaskarżoną decyzję i stwierdził, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości. W pkt 3 sentencji ww. wyroku z dnia 28 czerwca 2012 r. orzeczono o kosztach stwierdzając, że Sąd "zasądza od na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w W. kwotę 5.600 zł (słownie: pięć tysięcy sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej: "P.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. Sąd stwierdza, że z akt sprawy wynika, iż stroną skarżącą w niniejszej sprawie jest spółka B. Plc z siedzibą w Wielkiej Brytanii. Sąd uwzględniając skargę ww. spółki i uchylając zaskarżoną decyzję, stosownie do art. 200 P.p.s.a., orzekł również o zwrocie kosztów postępowania sądowego na rzecz strony skarżącej. Zamiarem Sądu było bez wątpienia zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz spółki B. Plc z siedzibą w Wielkiej Brytanii. Tylko z uwagi na omyłkowe pominięcie nazwy skarżącej spółki oraz wpisanie w miejsce, gdzie nazwa ta powinna się znajdować nazwy organu administracji publicznej, doszło do wystąpienia niezgodności między rzeczywistą wolą i wiedzą Sądu, a ich wyrażeniem na piśmie, a w konsekwencji do oczywistej omyłki w orzeczeniu o zwrocie kosztów postępowania sądowego. Taką oczywistą omyłkę należało sprostować, co też Sąd uczynił niniejszym postanowieniem. Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.