III SA/Wa 2750/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi K.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym jako nieuzasadnionych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia K.S. (dalej zwana "Skarżącą"), złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym jako nieuzasadnionych. Następnie pismem z dnia 4 listopada 2014 r., stanowiącym uzupełnienie powyższej skargi, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, twierdząc, że jego wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. W uzasadnieniu wskazała, iż konsekwencją postanowienia w sprawie oddalenia zarzutów jest dokonanie zajęcia nieruchomości przez Urząd Skarbowy w W. na mocy zajęcia z [...] października 2014 r. Skarżąca podniosła ponadto, że przedmiotowa nieruchomość, w stosunku do której wydany został tytuł wykonawczy, którego dotyczy postanowienie w sprawie zarzutów, są przedmiotem niezakończonego postępowania sądowego. W jej ocenie konsekwencją braku zapłaty zaległości będzie przystąpienie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. do opisu i oszacowania nieruchomości, a następnie sprzedaż nieruchomości jeszcze przed rozstrzygnięciem Sądu o zgodności z prawem działania organu celnego i skarbowego w przedmiocie zajętej nieruchomości. Końcowo zwróciła uwagę, iż zainicjowane przez nią postępowanie sądowe, u którego podstaw legło nieprawidłowe, w jej ocenie, działanie Dyrektora Izby Celnej w W. , w rzeczywistości dotyczy pominięcia pełnomocnika w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a.") Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Postanowienie to nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy określonego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nadto nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne (por. Tadeusz Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 217). W związku z powyższym stwierdzić należało, że wniosek Skarżącej nie mógł podlegać pozytywnemu rozpoznaniu. Jedyna możliwa ingerencja sądu w postępowanie egzekucyjne na zasadzie ochrony tymczasowej ma miejsce bowiem wówczas, gdy przedmiotem sprawy jest decyzja lub inny akt administracji publicznej podlegający przymusowemu wykonaniu w drodze egzekucji. W tym przypadku dotyczyłoby to decyzji podatkowej wobec Skarżącej. Tymczasem przedmiotem niniejszej sprawy jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. co do odmowy uznania zgłoszonych przez Skarżącą zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Wstrzymanie wykonania takiego postanowienia, będącego postanowieniem odmownym, nie spowoduje pozytywnych dla Skarżącej skutków w postępowaniu egzekucyjnym. Inaczej mówiąc, wstrzymanie wykonania jest bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy zaskarżone postanowienie nie podlega w ogóle wykonaniu. Do takiego właśnie rodzaju postanowień należy postanowienie w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.