III SA/Wa 2753/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Skarżący - K. S. w skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2016 r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, że roszczenie objęte ww. decyzją jest przedawnione, a więc postępowanie powinno zostać umorzone, a należność nie powinna być dochodzona. Ponadto Skarżący stwierdził, że ściągnięcie należności w drodze egzekucji spowoduje, iż utraci on płynność finansową i może nie dotrwać do końca postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej zwana "P.p.s.a.", Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tak sformułowanego przepisu wynika, iż warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, że strona wykazała w sposób wyczerpujący i przekonywujący, istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa na stronie (por. postanowienia NSA z dnia 25.05.2004 r. sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z dnia 24 maja 2004 r. sygn. akt FZ 85/04, niepubl.). Skarżący ma więc obowiązek uprawdopodobnienia występowania, w jego sprawie, którejkolwiek lub obu wskazanych przesłanek. W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Kierując się zatem przedstawionym stanowiskiem Skarżącego należy stwierdzić, iż nie uzasadnił on należycie spełnienia przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Przedstawiona argumentacja nie prowadzi do wniosku, iż podjęcie wobec Skarżącego czynności egzekucyjnych wiązać się będzie z nieodwracalnymi skutkami prawnymi. Natomiast bez przedstawienia stosownej argumentacji - popartej stosownymi dokumentami - potwierdzającej istnienie choć jednej z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających pozytywne jego załatwienie. W ocenie Sądu, Skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, czy groźbę wystąpienia znacznej szkody. Bez przedstawienia stosownych dokumentów, które potwierdzałyby wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest natomiast możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącego o wadliwości wydanej w sprawie decyzji. Zauważyć należy, że bez wątpienia kwota określonego zobowiązania jest znaczna, a zatem wykonanie tejże decyzji może mieć wpływ na kondycję finansową Skarżącego. Jednakże wpływ ten nie jest równoznaczny z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy też wyrządzeniem znacznej szkody. W przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. chodzi bowiem o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami) może być skutkiem ewentualnego uwzględnienia skargi. Podsumowując, w ocenie Sądu, Skarżący nie wykazał, że w sprawie nastąpi wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji, co skutkuje brakiem podstaw do wydania orzeczenia zgodnie z żądaniem Skarżącego. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.