III SA/Wa 2759/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-06-23

Skład orzekający: Lucyna Kaligowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną w postępowaniu przed sądem administracyjnym dotyczącym skargi na postanowienie Ministra Finansów w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne?
Ratio decidendi
Radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną zgodnie z przepisami o opłatach za czynności radców prawnych oraz rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości, nawet gdy przedmiotem sprawy jest postanowienie w postępowaniu egzekucyjnym, a nie należność pieniężna. Wynagrodzenie to podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Stan faktyczny
Skarżąca M. J. wniosła skargę na postanowienie Ministra Finansów z czerwca 2014 r. dotyczącą oddalenia skargi na czynności egzekucyjne. Skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych i ustanowiono jej radcę prawnego z urzędu, którym był W. K. Po oddaleniu skargi przez WSA w Warszawie radca prawny zgłosił wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono przyznać radcy prawnemu W. K. ze środków budżetowych WSA w Warszawie kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w tym 240 zł wynagrodzenia oraz 55,20 zł podatku VAT.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi M. J. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego W. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i 20/100), w tym: tytułem opłaty kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i 20/100) Postanowieniem z 25 listopada 2014 r. zwolniono Skarżącą M. J. od kosztów sądowych oraz ustanowiono na jej rzecz radcę prawnego, którym wyznaczony został W. K. . Ten na rozprawie w dniu 7 maja 2015 r. zgłosił wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Wyrokiem z 7 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Skarżącej. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony (...) radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności (...) radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadzała się do zapoznania się z aktami sprawy, stawiennictwa na rozprawie oraz złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W tej sytuacji pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 240 zł, o czym stanowi § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bowiem postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, nie zaś należność pieniężna. Jednocześnie wynagrodzenie to podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło