III SA/Wa 276/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz po rozpoznaniu w dniu 29 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług oraz w podatku dochodowym od osób prawnych za poszczególne okresy rozliczeniowe 2013 r., 2014 r. postanawia: odrzucić skargę Z.G. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług oraz w podatku dochodowym od osób prawnych za poszczególne okresy rozliczeniowe 2013 r., 2014 r. Zarządzeniem z dnia 27 lutego 2019 r. Skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł (§ 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, który został zarejestrowany pod sygn. akt III SPP/Wa 201/19. Prawomocnym postanowieniem z dnia 3 lipca 2019 r. referendarz sądowy odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Następnie zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2019 r. wezwano Stronę do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 27 lutego 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W odpowiedzi na ww. wezwanie Strona złożyła kolejny wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, który referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2020 r., sygn. akt III SPP/Wa 751/19. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2020 r. Sąd utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 20 stycznia 2020 r. W następstwie powyższego zarządzeniem z dnia 30 lipca 2020 r. Strona wezwana została ponownie do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 27 lutego 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Na wykonanie wezwania zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono Skarżącemu w dniu 11 września 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy, k. 43). W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący po raz kolejny wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych, Skarżący do dnia 24 września 2020 r. nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 P .p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 P.p.s.a. Skarżący zarządzeniem z dnia 30 lipca 2020 r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, przy czym w wezwaniu tym wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnego wpisu będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu 11 września 2020 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 18 września 2020 r. (piątek). W zakreślonym terminie Skarżący nie uiścił należnej opłaty. Należy przy tym zauważyć, że na bieg terminu do wykonania wezwania Sądu nie miało wpływu złożenie przez Skarżącego kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w tożsamym zakresie. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie SN z dnia 9 grudnia 2002 r., sygn. III RN 144/02, lex nr 81387 oraz postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. II OZ 667/14 – wszystkie powołane orzeczenie sądów administracyjnych dostępne pod adresem internetowym: orzeczenia.nsa.gov.pl). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 P.p.s.a. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie (por. postanowienie NSA z 10 maja 2010 r., II FZ 115/10, postanowienie NSA z 8 stycznia 2014 r., II GZ 761/13, postanowienie NSA z 11 kwietnia 2013 r., I OSK 536/13). Dopiero wydanie przez Sąd prawomocnego postanowienia odmiennej treści w przedmiocie udzielania stronie prawa pomocy, skutkuje utratą mocy pierwszego postanowienia (por. postanowienie SN z dnia 24 kwietnia 1999 r., sygn. I CKN 146/98, OSNC 1999 Nr 11, poz. 196). Odmienne postępowanie sądu może prowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy i skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania, a nawet trudnością w jego zakończeniu. W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.