III SA/Wa 2761/13

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych Skarżący T. K. zwrócił się na formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych, motywując to trudną sytuacją materialną. Podał, że w postępowaniu egzekucyjnym zajęto mu wszystkie składniki majątku. Z uwagi na stan zdrowia Skarżący ponosi znaczne wydatki na leki. Znaczne kwoty pochłania też utrzymanie domu. Skarżący mieszka wraz z żoną, synem i teściową w domu stanowiącym jego jedyny majątek. Skarżący utrzymuje się z emerytury wynoszącej 2.665,48 zł. Jego żona nie pracuje, gdyż opiekuje się matką rencistką, której renta wynosi 2.027 zł. Źródłem utrzymania syna jest umowa zlecenie w wysokości ok. 1.800 zł. Pismem z 5 grudnia 2013 r. referendarz sądowy wezwał Skarżącego do nadesłania w terminie 7 dni dodatkowej dokumentacji dotyczącej jego stanu majątkowego. Z obowiązku tego Skarżący jednak nie wywiązał się. W piśmie z 12 grudnia 2013 r. poinformował natomiast, że rezygnuje z ubiegania się o pomoc prawną w niniejszym postępowaniu. Jednocześnie w tym samym dniu uiścił wpis od skargi w kwocie 100 zł. Z tych względów referendarz sądowy uznał, że Skarżący nie wykazał, iż jego sytuacja materialna uniemożliwia mu poniesienie kosztów postępowania, jak wymaga tego art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W myśl tego przepisu przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym (tak w niniejszej sprawie) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.