III SA/Wa 2768/15

Dnia 4 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, , po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postepowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] wydane w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Skargą z dnia 29 sierpnia 2015 r., złożoną za pośrednictwem organu I instancji, tj. Dyrektora Izby Celnej w W. , Skarżący – A.O. , zaskarżył powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem nadanym w dniu 17 września 2015 r. organ I instancji przesłał niniejszą skargę, zgodnie z właściwością Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Nie można tym samym uznać za prawidłowe wniesienia skargi za pośrednictwem organu I instancji. Podkreślić należy, że pouczenie o właściwym trybie zaskarżenia zostało zawarte w zaskarżonym postanowieniu. W pouczeniu tym organ wyraźnie bowiem wskazał, że skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie składa się za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W. , w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżone postanowienie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 4 sierpnia 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru dołączone do zaskarżonego postanowienia). Termin do wniesienia skargi upłynął zatem 3 września 2015 r. W dniu 1 września 2015 r. Skarżący nadał skargę w urzędzie pocztowym [...] , jednakże wbrew pouczeniu zawartemu w zaskarżonym postanowieniu skierował ją do organu I instancji, tj. Dyrektora Izby Celnej w W. . Wobec powyższego dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a., gdyż na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest zastosowanie trybu z art. 65 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.). W okolicznościach niniejszej sprawy o dacie wniesienia skargi decyduje data przekazania jej przez Dyrektora Izby Celnej w W. organowi właściwemu czyli Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. . Z dołączonej do odpowiedzi na skargę koperty wynika, iż organ I instancji przesłał skargę do organu właściwego w dniu 17 września 2015 r. Zatem stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a., stwierdzić należało, iż przedmiotowa skarga została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu przewidzianego do dokonania tej czynności. Jeżeli bowiem – jak wskazano powyżej – dniem odbioru decyzji był dzień 4 sierpnia 2015 r., to trzydziestodniowy termin do złożenia skargi za pośrednictwem organu II instancji, upłynął Skarżącemu z dniem 3 września 2015 r. Na marginesie konieczna jest wzmianka, iż w związku z odrzuceniem skargi wniosek o przyznanie prawa pomocy nie będzie rozpoznawany. Odrzucenie skargi z powyższej przyczyny jest rozstrzygnięciem formalnym kończącym postępowanie przed Sądem I instancji. W tych stanie rzeczy rozpoznawanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe bowiem skutkowałoby prowadzeniem postępowania incydentalnego w sytuacji, gdy postępowanie główne zostało zakończone. Taka sytuacja nie może mieć miejsca. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wniesienie skargi po terminie powoduje jej odrzucenie. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.