III SA/Wa 277/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A.H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od spadków i darowizn oraz umorzenia postępowania w sprawie umorzenia opłaty prolongacyjnej postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowić na jej rzecz adwokata Skarżąca A. H. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wskazała, iż jest samotną rencistką, chorą na [...] i [...] . Renta wynosząca 832,97 zł nie wystarcza na utrzymanie, stąd też Skarżąca korzysta z zapomóg. Podkreśliła, że duże wydatki na lekarstwa i wizyty często prywatne u specjalistów oraz duże wydatki związane z utrzymaniem starego domu powodują, że brakuje jej pieniędzy na życie. Skarżąca powołała się także na fakt toczącego się przeciwko niej postępowania egzekucyjnego. Do majątku zaliczyła dom oraz działkę o powierzchni 2.000 m2. Wśród wydatków wymieniła prąd (500 zł/2 m-ce), gaz (60 zł), opał na zimę (2.000 zł), lekarstwa (150 zł), podatek od nieruchomości (958 zł/rok). Skarżąca przedstawiła zaświadczenia lekarskie, odcinki przekazu pocztowego. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżąca przesłała dokumenty obrazujące wydatki, decyzje przyznające zasiłki z pomocy społecznej oraz odcinek przekazu pocztowego. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca utrzymuje się z renty wynoszącej nieco ponad 832 zł. Korzysta ona także z zasiłków celowych na zakup obuwia, ręczników, pościeli, środków czystości, opału, żywności. Z nadesłanych decyzji wynika, iż zasiłki te przyznano, gdyż ustalenia poczynione w trakcie rodzinnego wywiadu środowiskowego wskazują, że Skarżąca nie może we własnym zakresie – bez pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej – zaspokoić wspomnianych potrzeb. Dodatkowo Skarżąca leczy się m. in. z powodu [...] i [...] . Uwzględniając powyższe oraz to, że kwota, którą Skarżąca dysponuje pozwala na zaspokojenie tylko podstawowych potrzeb życiowych, w tym związanych z ochroną zdrowia uznać należało, iż wykazała ona, że nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie Skarżącej od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jej rzecz adwokata. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.