III SA/Wa 2771/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K.O. na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej i określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2004 r. do grudnia 2005 r. postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić na jego rzecz adwokata Skarżący K.O. zwrócił się na formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Podał, że jest współwłaścicielem (w ¼) domu oraz przysługuje mu udział spadkowy, gdzie w skład spadku wchodzi nieruchomość rolna. Gospodarstwo domowe Skarżący prowadzi wraz z żoną. Skarżący jest osobą bezrobotną, zaś jego żona prowadzi działalność gospodarczą, która nie przynosi zysków. Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżący wyjaśnił, że nie składał zeznania podatkowego za 2015 r. Podkreślił, że nie ponosi aktualnie wydatków typu czynsz, energia, gdyż wraz z żoną przebywa w mieszkaniu jej rodziny, która nie wymaga partycypowania w opłatach. Oświadczył, że nie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej. Wsparcie zapewnia mu rodzina i dotyczy ono podstawowych potrzeb egzystencjonalnych. Skarżący przedstawił zeznanie podatkowe, deklaracje VAT oraz rejestr VAT żony, listę blokad, zestawienie operacji. Uwzględniając powyższe zważono, co następuje: Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych materiałów wynika bowiem, że Skarżący nie pracuje i nie uzyskuje dochodów. Jego żona prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, przy czym osiągane z tego tytułu obroty nie są znaczne. Z rejestrów VAT wynika mianowicie, że w okresie lipiec-wrzesień 2016 r. sprzedaż kształtowała się na poziomie nieco ponad 617 zł netto, zaś zakupy 477 zł netto. W całym 2015 r. przychód wyniósł natomiast 2.410,05 zł. Skarżący oświadczył, iż wraz z żoną mieszka u rodziny, która udziela im wsparcia w zaspokajaniu podstawowych potrzeb egzystencjonalnych. Wobec małżonków toczą się postępowania egzekucyjne. Tym samym uznać należało, że Skarżący nie dysponuje środkami, które mógłby przeznaczyć na koszty postępowania. Zasadne jest zatem zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata. Co istotne umożliwi to Skarżącemu skorzystanie z prawa do kontroli (w drodze skargi kasacyjnej, którą – jak wynika z formularza PPF zamierza wnieść) przez Sąd II instancji wydanego w niniejszej sprawie wyroku z 12 października 2016 r. oddalającego jego skargę. Realizacja tego prawa obwarowana jest bowiem "przymusem adwokackim", czyli wprowadzonym przepisem art. 175 P.p.s.a. obowiązkiem sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.