III SA/Wa 2772/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, , po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania podatkowego za 2008 rok postanawia odrzucić skargę W dniu 21 września 2010 r. (data stempla pocztowego) za pośrednictwem organu podatkowego J. D. - powoływany dalej jako "Skarżący", wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2010 r. w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania podatkowego za 2008 r. W zaskarżonej decyzji zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi. Wyjaśniono, że skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. W myśl art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że zaskarżoną decyzję doręczono Skarżącemu w dniu 17 sierpnia 2010 r. Zgodnie więc z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi upływał z dniem 16 września 2010 r. Z akt sprawy natomiast wynika, że skargę wniesiono do Sądu w dniu 21 września 2010 r. (data stempla pocztowego), a więc z pięciodniowym uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym skargę należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. odrzucić.