III SA/Wa 2779/15

Dnia 16 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca ("Spółka") – L. sp. z o.o. z siedzibą w W. , wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. Skarżąca wniosła ponadto o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W osnowie podniosła, że wniosek jest uzasadniony w zakresie w jakim realizacja zaskarżonej decyzji mogłaby wpłynąć na poziom płynności finansowej Skarżącej i jej zdolność regulowania zobowiązań na rzecz kontrahentów i pracowników. W warunkach, w których z okoliczności zapadłej sprawy wynika, że skarga może zostać uwzględniona, wykonanie decyzji zapadłej z naruszeniem przepisów obowiązującego prawa mogłoby zdaniem Spółki pociągnąć za sobą nieodwracalne skutki i w ten sposób w jeszcze większym stopniu naruszyć jej słuszne interesy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać decyzja nakładająca zobowiązanie podatkowe, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć trzeba, że Skarżąca w osnowie wniosku odniosła się jedynie do kwestii płynności finansowej i zdolności Spółki do regulowania zobowiązań wobec kontrahentów i pracowników. Nawiązała ponadto do zarzucanych naruszeń przepisów prawa w zaskarżonej decyzji. Z powyższych okoliczności Spółka wywiodła, że poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc się do powyższego Sąd stwierdza w pierwszej kolejności, że przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje się oceny prawidłowości i legalności zaskarżonej decyzji, jako, że przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a, nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r. o sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04). Powyższe oznacza, że argumentacja Skarżącej kwestionująca prawidłowość prowadzonego w stosunku do niej postępowania podatkowego (wskazująca naruszenie przepisów prawa w zaskarżonej decyzji), jako pozostająca bez związku z przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz odnosząca się do przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie, była bez znaczenia w toczącym się postępowaniu wpadkowym w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji. Przechodząc dalej Sąd stwierdza, że Skarżąca w istocie nie przedstawiła żadnych konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na wystąpienie niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w jej sprawie. Skarżąca nie wskazała nawet, na czym skutki takie, miałby w jej przypadku polegać. Nie dołączyła także do wniosku żadnych dokumentów, które pozwalałyby Sądowi na dokonanie oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W szczególności, podnoszone przez nią twierdzenie, iż zapłata kwoty zobowiązania podatkowego może wpłynąć na jej płynność finansowej, powinno zostać poparte dokumentami, które pozwalałyby Sądowi na dokonanie pozytywnej dla Skarżącej oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednakże Skarżąca nie zestawiła nawet wielkości posiadanych składników majątku z wysokością wymaganego zobowiązania podatkowego. Nie przedstawiła także żadnych dokumentów, czy choćby oświadczeń, jakie uzyskuje obecnie przychody. Sąd nie stwierdził również, aby znajdujące się w aktach sprawy, czy to sądowych, czy też administracyjnych, dokumenty uprawdopodobniały twierdzenia Skarżącej o grożącym jej niebezpieczeństwie trudnych do odwrócenia skutków, poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji. Zauważyć należy przy tym ponadto, iż całkowicie nietrafna była argumentacja Spółki twierdząca, iż realizacja zaskarżonej decyzji mogłaby wpłynąć na jej zdolność regulowania zobowiązań na rzecz kontrahentów i pracowników. Wyjaśnić bowiem należy, iż zobowiązania prywatnoprawne, takie jak np. zobowiązania na rzecz kontrahentów gospodarczych, jak również nakłady na prowadzenie działalności gospodarczej, takie jak np. wydatki na inwestycje, nie korzystają z pierwszeństwa w stosunku do zobowiązań publicznoprawnych, takich jak np. zobowiązania podatkowe. Ponadto, racjonalny uczestnik obrotu gospodarczego powinien zabezpieczyć środki na ponoszenie wszelkich zobowiązań publicznoprawnych, zarówno tych wynikających z przepisów prawa pracy, jak i na ponoszenie kosztów ewentualnych postępowań sądowych. W konsekwencji Sąd nie podzielił stanowiska Spółki, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wpłynąć na płynność finansową Skarżącej. W ocenie Sądu takiej okoliczności Spółka nie uprawdopodobniła. Wskazać bowiem należy, iż już z samego zestawienia jedynych dostępnych Sądowi danych dotyczących kondycji finansowej Spółki, tj. wysokości kapitału zakładowego w kwocie [...] zł (odpis z KRS dołączony do skargi) z wysokością zobowiązania wynikającą z zaskarżonej decyzji w kwocie 16.562 zł, wynika, że kwota przedmiotowego zobowiązania podatkowego stanowi około 11-12% kwoty kapitału zakładowego Spółki. W ocenie Sądu dane te nie przemawiają za uznaniem stanowiska Skarżącej o możliwości wystąpienia po jej stronie trudnych do odwrócenia skutków (w domyśle – w zakresie płynności finansowej Spółki). W konkluzji stwierdzić trzeba więc, że Skarżąca nie wykazała zajścia żadnej z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. i ochrona tymczasowa nie może zostać jej udzielona. Wyjaśnić należy na koniec, że egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci uszczerbku finansowego, który, ponoszony przez Skarżącą przy regulowaniu zobowiązań podatkowych, nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia tej decyzji Skarżąca może otrzymać zwrot uiszczonych kwot (por.: postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2011 r. o sygn. akt II GSK 1562/11). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.