III SA/Wa 2783/15

Dnia 25 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za II, III, IV kwartał 2013 r. i dokonanie zabezpieczenia na majątku podatnika postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca ("Spółka") – S. sp. z o.o. z siedzibą w W. , wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za II, III, IV kwartał 2013 r. i dokonania zabezpieczenia na majątku podatnika. Wraz ze skargą Skarżąca złożyła ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków oraz powstania znacznej szkody w majątku Skarżącej. W ocenie Skarżącej powyższe niebezpieczeństwo jest oczywiste zważywszy w szczególności na wysokość potencjalnego zobowiązania podatkowego określonego przez organy w niniejszej sprawie i w konsekwencji górną wysokość zabezpieczenia. Na skutek ustanowionego zabezpieczenia, Skarżąca nie może prowadzić dotychczasowej działalności w pełnym zakresie, co w konsekwencji przekłada się na zdolność operacyjną Skarżącej, a w dalszej perspektywie może skutkować zaistnieniem przesłanek do ogłoszenia jej upadłości. Jak wynika z akt sprawy, zabezpieczenie dokonane przez organy w niniejszej sprawie było dokonane przedwcześnie i bez uzasadnionych przyczyn. Tego typu działania niewątpliwie są działaniami szkodliwymi i wysoce niebezpiecznymi dla podmiotów gospodarczych i mogą spowodować znaczną szkodę w majątku podatnika oraz skutki odwrotne do założonych przez organ ustanawiający zabezpieczenie. Według Skarżącej na niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków ma niewątpliwie również wpływ fakt przewlekłego prowadzenia przez Dyrektora Urzędu kontroli Skarbowej w R. postępowania kontrolnego. Postępowanie to prowadzone jest bowiem już ponad półtora roku i nie sposób przewidzieć ostatecznego terminu zakończenia tego postępowania. Mając na uwadze fakt, że w chwili obecnej nie jest prowadzone postępowanie podatkowe, przy obecnym tempie prowadzonego postępowania kontrolnego, trudno określić kiedy może ono zostać zakończone nie wspominając już o ewentualnym postępowaniu podatkowym. Tego typu swoisty stan zawieszenia jest wyjątkowo niekorzystny dla każdego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w szczególności w branży, w której działa Skarżąca i może skutkować utratą przez Skarżącą kontrahentów oraz płynności finansowej, co niewątpliwie może mieć poważne skutki dla samej Skarżącej, jak również na ewentualny obowiązek zapłaty podatku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać decyzja nakładająca zobowiązanie podatkowe, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć trzeba, że Skarżąca w osnowie wniosku odniosła się jedynie do kwestii wysokości określonego zaskarżoną decyzją zobowiązania podatkowego oraz do kwestii płynności finansowej Spółki. Nawiązała ponadto do zarzucanych w skardze naruszeń przepisów prawa w zaskarżonej decyzji, a także do kwestii prowadzonego postępowania kontrolnego. Z powyższych okoliczności Spółka wywiodła, że poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oraz spowodowania znacznej szkody. Odnosząc się do powyższego Sąd stwierdza w pierwszej kolejności, że przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje się oceny prawidłowości i legalności zaskarżonej decyzji, jako, że przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a, nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r. o sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04). Powyższe oznacza, że argumentacja Skarżącej kwestionująca prawidłowość prowadzonego w stosunku do niej postępowania (wskazująca naruszenie przepisów prawa w zaskarżonej decyzji), jako pozostająca bez związku z przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz odnosząca się do przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie, była bez znaczenia w toczącym się postępowaniu wpadkowym w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji. Przechodząc dalej Sąd stwierdza, że Skarżąca w istocie nie przedstawiła żadnych konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na wystąpienie niebezpieczeństwa spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w jej sprawie. Skarżąca nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów, które pozwalałyby Sądowi na dokonanie oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W szczególności, podnoszone przez nią twierdzenie, iż zapłata kwoty zobowiązania podatkowego może wpłynąć na jej płynność finansowej, powinno zostać poparte dokumentami, które pozwalałyby Sądowi na dokonanie pozytywnej dla Skarżącej oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednakże Skarżąca nie zestawiła nawet wielkości posiadanych składników majątku z wysokością wymaganego zobowiązania podatkowego. Nie przedstawiła także żadnych dokumentów, czy choćby oświadczeń, jakie uzyskuje obecnie przychody. Sąd nie stwierdził również, aby znajdujące się w aktach sprawy, czy to sądowych, czy też administracyjnych, dokumenty uprawdopodobniały twierdzenia Skarżącej o grożącym jej niebezpieczeństwie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji. W konsekwencji Sąd nie podzielił stanowiska Spółki, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wpłynąć na płynność finansową Skarżącej. W ocenie Sądu takiej okoliczności Spółka nie uprawdopodobniła. Wskazać bowiem należy, iż już z samego zestawienia jedynych dostępnych Sądowi danych dotyczących kondycji finansowej Spółki, tj. wysokości kapitału zakładowego w kwocie [...] zł (odpis z KRS dołączony do skargi) z wysokością zobowiązania wynikającą z zaskarżonej decyzji w kwocie 16.562 zł, wynika, że kwota przedmiotowego zobowiązania podatkowego stanowi około 11-12% kwoty kapitału zakładowego Spółki. W ocenie Sądu dane te nie przemawiają za uznaniem stanowiska Skarżącej o możliwości wystąpienia po jej stronie trudnych do odwrócenia skutków (w domyśle – w zakresie płynności finansowej Spółki). W konkluzji stwierdzić trzeba więc, że Skarżąca nie wykazała zajścia żadnej z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. i ochrona tymczasowa nie może zostać jej udzielona. Wyjaśnić należy na koniec, że egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci uszczerbku finansowego, który, ponoszony przez Skarżącą przy regulowaniu zobowiązań podatkowych, nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia tej decyzji Skarżąca może otrzymać zwrot uiszczonych kwot (por.: postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2011 r. o sygn. akt II GSK 1562/11). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.