III SA/Wa 2795/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Włodzimierz Gurba, sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 maja 2019 r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę M. W. (dalej: Skarżący, Strona) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej: SKO, organ odwoławczy) postanowienie z dnia [...] września 2018 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. SKO stwierdziło niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez Skarżącego na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] maja 2010 r. o wszczęciu z urzędu postępowaniapodatkowego w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za 2010 rok. Postanowienie SKO zostało doręczone Skarżącemu w trybie art.150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacjapodatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, dalej:Ordynacja podatkowa) w dniu [...] lipca 2010 r. Postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. SKO po rozpoznaniu wniosku Strony z dnia [...] listopada 2010 r. odmówiło przywróceniaterminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. Następnie postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r. SKO odmówiło stronie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. W wyniku rozpoznania zażalenia Skarżącego, SKO przywołanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] września 2018 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazano, że z akt spraw sygn.: [...]; [...] i [...] wynika, że Skarżący już co najmniej w dniu [...] września 2010 r. wiedział o ostatecznym postanowieniu z dnia [...] lipca 2010 r. (por. wiadomość email z dnia ]...] września 2010 r. skierowana do Urzędu W. oraz SKO),jednakże dopiero w dniu [...] listopada 2010 r. złożył wniosek o wznowienie postępowaniazakończonego tym postanowieniem wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożeniawniosku o wznowienie postępowania w oparciu o art. 241 § 2 pkt 1 w zw. z art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Organ odwoławczy wskazał, że postanowienie z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie odmowyprzywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania stało się ostateczne z uwagi na brak wniesienia przez stronę zażalenia. W tym stanie rzeczy SKO stwierdziło, że Skarżący nie dochował miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, októrym mowa w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, co stało się przyczyną odmowy wznowienia postępowania. W przywołanej na wstępie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący sformułował żądanie uchylenia postanowienia SKO z dnia [...] września 2018 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przedmiotem badania sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie SKO z dnia [...] września 2018 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W związku z tym Sąd stwierdza, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania może być wszczęte zarówno z urzędu, jak i na wniosek strony (art. 241 § 1 Ordynacji podatkowej). Jego wszczęcie poprzedza sprawdzenie przez organ podatkowy, czy wznowienie postępowania jest dopuszczalne. Pozytywne przesłanki dopuszczalności wznowienia postępowania podatkowego to: a) zakończenie sprawy decyzją ostateczną (art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej) lub postanowieniem ostatecznym (art. 240 § 1 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej); b) w przypadku postępowania wszczynanego na wniosek - pochodzenie żądania wznowienia postępowania od strony lub jej następcy prawnego, posiadających zdolność do czynności prawnych (art. 241 § 1 w zw. z art. 135 Ordynacji podatkowej); c) zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania (art. 241 § 2 Ordynacji podatkowej); d) wskazanie jednej z ustawowych podstaw wznowienia postępowania (art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej). Niespełnienie choćby jednej z wyżej wymienionych przesłanek uzasadnia odmowę wznowienia postępowania w myśl art. 243 § 3 Ordynacji podatkowej. W procedurze dotyczącej wznowienia postępowania podatkowego można zatem wyróżnić dwa etapy: a) etap wstępny, w którym nie bada się istnienia wskazanej we wniosku przesłanki wznowienia postępowania, a jedynie dopuszczalność wznowienia postępowania; b) tzw. właściwe postępowanie wznowieniowe, które jest prowadzone dopiero po stwierdzeniu dopuszczalności wznowienia postępowania przez organ podatkowy i wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania na podstawie art. 243 § 1 Ordynacji podatkowej. Sprawa wznowienia postępowania może zatem zostać rozstrzygnięta już na etapie wstępnym. Jeżeli bowiem stwierdzona zostanie niedopuszczalność wznowienia postępowania, to w przypadku gdy wznowienie postępowania miało nastąpić na wniosek, organ podatkowy powinien wydać: a) na podstawie art. 243 § 3 Ordynacji podatkowej - decyzję o odmowie wznowienia postępowania w przypadku, gdy wniosek dotyczył sprawy zakończonej decyzją ostateczną; b) na podstawie art. 243 § 3 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej - postanowienie o odmowie wznowienia postępowania w przypadku, gdy wniosek dotyczył sprawy zakończonej postanowieniem ostatecznym. Taka decyzja lub postanowienie kończy wówczas ww. pierwszy etap postępowania, o charakterze formalnym, w zakresie badania dopuszczalności wznowienia. Jeżeli natomiast nie zachodzi niedopuszczalność wznowienia, to prawidłowe procedowanie w sprawie polega na wydaniu przez organ podatkowy postanowienia o wznowieniu postępowania, na podstawie art. 243 § 1 Ordynacji podatkowej, przy czym postanowienie takie nie przesądza jeszcze o istnieniu przesłanek wznowienia, gdyż w myśl art. 243 § 2 Ordynacji podatkowej dopiero wydanie tego postanowienia stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ podatkowy postępowania co do istnienia przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Jak wskazano powyżej, w niniejszej, rozpoznawanej przez Sąd sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie SKO odmawiające M. W. wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostatecznym postanowieniem SKO z dnia [...] lipca 2010 r., którym organ ten na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej stwierdził niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez M. W. na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] maja 2010 r. o wszczęciu z urzędu postępowania podatkowego w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości na 2010 rok. Powyższe postanowienie SKO zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] lipca 2010 r. w trybie tzw. doręczenia zastępczego uregulowanego w art. 150 Ordynacji podatkowej. Jak wynika z akt spraw, Skarżący już co najmniej w dniu [...] września 2010 r. wiedział o wydanym przez SKO ww. ostatecznym postanowieniu z dnia [...] lipca 2010 r. (por. wiadomość e-mail z dnia [...] września 2010 r. skierowana do Urzędu W. oraz SKO), jednakże dopiero w dniu [...] listopada 2010 r. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego tym postanowieniem wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w oparciu o art. 241 § 2 pkt 1 w zw. z art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. SKO odmówiło Panu M. W. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] listopada 2017 r. i stało się ostateczne z uwagi na brak wniesienia przez stronę zażalenia na to postanowienie w ustawowym terminie. W tym stanie rzeczy nie ulega wątpliwości, iż Skarżący nie spełnił wskazanej wyżej przesłanki dopuszczalności wznowienia postępowania podatkowego polegającej na zachowaniu miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, o którym jest mowa w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. W sytuacji złożenia wniosku o wznowienie postępowania z uchybieniem ww. miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania SKO zobligowane było - zgodnie z art. 243 § 3 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej - odmówić Skarżącemu wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. wydanym przez SKO. Z powyższych powodów rozstrzygnięcie wydane przez SKO uznać należy zatem za słuszne i zgodne z prawem. Oceny prawnej skarżonego postanowienia nie zmienia fakt choroby Skarżącego, na którą powołuje się w skardze. Skarga zatem jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.