III SA/Wa 2802/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki, po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. L. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi G. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego z tytułu należnego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006r. postanawia przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym Skarżąca – G. L. w niniejszej sprawie zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub doradcy podatkowego. Wykonując wezwanie referendarza sądowego przesłała wypełniony formularz PPF, w którym doprecyzowała, że domaga się ustanowienia adwokata. Wskazała jakie dochody uzyskała w 2011 r. Wyjaśniła, że zgodnie z umową o pracę z 1 czerwca 2012 r. jej wynagrodzenie wyniosło 1.500 zł brutto, przy czym z uwagi na zły stan zdrowia przyznano Skarżącej okresowe świadczenie chorobowe w wysokości 583,99 zł netto. Wskazała, iż jej mąż otrzymuje rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w wysokości 900,81 zł. Łączny dochód małżonków jak wskazała Skarżąca wynosi 1.484,80 zł. Opłaty związane z kosztami utrzymania (energia, gaz, itp.) kształtują się w wysokości ok. 700 zł. Oprócz domu o pow. 200 m2, Skarżąca nie posiada żadnego innego majątku. Dokumentując swój stan majątkowy przedstawiła ostatnie zeznanie podatkowe, umowę o pracę, przekaz pocztowy, decyzję w sprawie renty, dokumenty obrazujące wydatki wraz z wezwaniem do zapłaty. Postanowieniem z 30 października 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Pismem z 12 listopada 2012 r. Skarżąca wniosła sprzeciw od ww. postanowienia. Wskazała, że obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej ani w formie spółki cywilnej, ani samodzielnie, na dowód czego załączyła dokument poświadczający wykreślenie wpisu działalności gospodarczej z ewidencji. Oświadczyła również, iż nie posiada rachunku bankowego, wyjaśniając jednocześnie, że jej "renta chorobowa" jak i wcześniejsze wynagrodzenie przesyłane było za pośrednictwem poczty. Ponadto wskazała na zadłużenie wynikające z zaskarżonej decyzji i wszczęte postępowanie w tej sprawie na podstawie wystawionych tytułów egzekucyjnych. Wskazała, iż obecnie nie jest w stanie określić pełnej kwoty zadłużenia objętego egzekucją, z uwagi na odsetki za zwłokę oraz dodatkowe koszty komornicze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Skuteczne wniesienie przez Skarżącą sprzeciwu skutkowało usunięciem z obrotu prawnego orzeczenia referendarza sądowego z 30 października 2012 r. Zgodnie z obowiązującymi zasadami postępowania sądowo-administracyjnego, każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia. Zwolnienie od kosztów sądowych jest wyjątkiem od tej zasady i odnosi się do sytuacji, w których strona nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w całości lub też częściowo. Instytucja przyznania prawa pomocy ma zastosowanie tylko względem osób znajdujących się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, które ze względu na różne okoliczności pozbawione są środków do życia, bądź środki te są na tyle ograniczone, iż umożliwiają zaspokojenie tylko podstawowych potrzeb. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie w sprawie adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Dla pozytywnego rozstrzygnięcia takiego wniosku konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w tym zakresie, w myśl art. 245 § 2 p.p.s.a., obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W ocenie Sądu Skarżąca wykazała w sposób przekonujący, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego utrzymania. Z analizy danych zawartych w formularzu PPF oraz w pozostałych dokumentach znajdujących się w aktach niniejszej sprawy wynika, że Skarżąca, z uwagi na zły stan zdrowia, uzyskuje okresowe świadczenie chorobowe w wysokości 583,99 zł netto, zaś renta jej męża podlega obecnie zmniejszeniu wskutek zajęcia egzekucyjnego i w efekcie wynosi 636,31 zł netto, a nie jak podała Skarżąca w formularzu PPF 900,81 zł netto. Ponadto, z oświadczeń Skarżącej wynika, iż posiada zadłużenie wynikające z zaskarżonej decyzji, stanowiącej podstawę obecnie toczącego się postępowania egzekucyjnego. Z załączonego przez Skarżącą wezwania do zapłaty zaległych należności z tytułu dostarczanego paliwa gazowego wynika ponadto, iż nie jest ona w stanie regulować na bieżąco swoich zobowiązań. W ocenie Sądu, opisana wyżej sytuacja finansowa Skarżącej nakazuje uwzględnienie jej wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Biorąc pod uwagę wysokość dochodów Skarżącej, kształtujących się na poziomie umożliwiającym zaspokojenie tylko podstawowych potrzeb życiowych, uzasadnione jest przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie w niniejszej sprawie adwokata. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 254 § 1 oraz art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.