III SA/Wa 2814/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-10-15
Skład orzekający: Anna Zaorska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która samotnie wychowuje dziecko, otrzymuje jedynie alimenty jako jedyne źródło utrzymania, nie posiada oszczędności ani majątku, a jednocześnie toczą się wobec niej postępowania egzekucyjne, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika?Ratio decidendi
Referendarz sądowy uznał, że skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zestawienie wysokości jej dochodu, który przeznaczony jest na zaspokojenie potrzeb życiowych jej i syna, z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby, prowadzi do wniosku, że nie jest ona w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. W związku z tym postanowiono zwolnić ją od kosztów sądowych i ustanowić na jej rzecz adwokata.Stan faktyczny
Skarżąca G. J. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Wskazała, że samotnie wychowuje 15-letniego syna, jej jedynym źródłem utrzymania są alimenty w wysokości 1300 zł miesięcznie, nie posiada oszczędności ani majątku, a wobec niej toczą się postępowania egzekucyjne. Do wniosku dołączyła szereg dokumentów potwierdzających jej trudną sytuację materialną i zdrowotną.Rozstrzygnięcie
Postanowiono przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnić ją od kosztów sądowych i ustanowić na jej rzecz adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi G. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić na jej rzecz adwokata.
We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca G. J. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Skarżąca oświadczyła, że samotnie wychowuje 15-letniego syna. Od czerwca 2009 r. pozostaje w separacji z mężem. Aktualnie jedynym źródłem utrzymania skarżącej i jej syna są alimenty na dziecko w wysokości 1.300 zł miesięcznie (500 zł alimenty bieżące + 800 zł alimenty zaległe). W styczniu 2014 r. skarżąca zawiesiła prowadzoną działalność gospodarczą i zmierza do jej likwidacji. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada żadnych oszczędności. Toczą się w stosunku do niej postępowania egzekucyjne. Skarżąca wyjaśniła również, że ma wykształcenie zawodowe. Nie ma obycia prawnego, aby skutecznie dochodzić swoich roszczeń. Skarżąca oświadczyła, że nie ma żadnego majątku. Jej stan zdrowia nie pozwala jej na podjęcie pracy zarobkowej.
W utrzymaniu pomaga skarżącej jej drugi syn.
Do wniosku skarżąca załączyła umowę majątkową małżeńską z 2005 r.
o ustanowieniu rozdzielności majątkowej z mężem. Wyrok z 2009 r. orzekający separację małżonków i zasądzający alimenty na rzecz syna, zaświadczenie o wysokości opłat czynszowych najmu lokalu kwaterunkowego, zaświadczenie męża o wysokości płaconych alimentów, zaświadczenie starszego syna skarżącej o udzielaniu matce wsparcia finansowego, protokół zajęcia ruchomości, odpis skrócony aktu urodzenia młodszego syna, zaświadczenie o stanie zdrowia, informacje o zawieszeniu działalności gospodarczej, zaświadczenie o zajęciu rachunku bankowego.
Ponadto, w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, skarżąca nadesłała kopię zeznań podatkowych za 2012 i 2013 r., kopię zeznania podatkowego starszego syna za 2013 r., decyzję o nadaniu jej statusu osoby bezrobotnej i odmowie przyznania prawa do zasiłku, kopie faktur i rachunków za media i leki. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada rachunków bankowych.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżąca ubiega się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.
Z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że aktualnie jedynym źródłem utrzymania skarżącej i jej 15-letniego syna są alimenty w łącznej wysokości 1.300 zł miesięcznie. W utrzymaniu skarżącej pomaga jej starszy syn. Skarżąca mieszka
w mieszkaniu kwaterunkowym. Nie posiada majątku, ani oszczędności. W związku z wcześniej prowadzoną działalnością gospodarczą, prowadzone są w stosunku do skarżącej postępowania egzekucyjne.
W ocenie referendarza sądowego, zestawienie wysokości dochodu, którym skarżąca dysponuje na zaspokojenie potrzeb życiowych swoich i syna, z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby prowadzi do wniosku, że nie jest ona w stanie z posiadanych środków pieniężnych ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na uwadze oświadczenia skarżącej, złożone pod rygorem odpowiedzialności za podawanie nieprawdziwych danych lub zatajanie prawdy, zasadne jest zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych i ustanowienie na jej rzecz adwokata.
Jednocześnie jednak referendarz sądowy zauważa, że zgodnie z art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło