III SA/Wa 2826/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz, po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za okresy od stycznia do czerwca 2009 r. oraz do zwrotu na rachunek bankowy za lipiec i sierpień 2009 r. postanawia 1) odrzucić skargę 2) zwrócić K. w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 2000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi K. w W. (dalej jako "Skarżący") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za okresy od stycznia do czerwca 2009 r. oraz do zwrotu na rachunek bankowy za lipiec i sierpień 2009 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 19 listopada 2013 r. pismem z dnia 27 listopada 2013 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez - złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które pod pisały skargę do reprezentacji jednostki organizacyjnej w dacie wniesienia skargi. - własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanej skargi. Jednocześnie poinformowano Skarżącego, iż na złożonym do Sądu egzemplarzu skargi znajdują się jedynie kolorowe kserokopie podpisów. Powyższe wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwania wynika, że zostało ono skutecznie doręczone w dniu 29 listopada 2013 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu Skarżący nadesłał odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego oraz kopię skargi opatrzoną podpisem prezesa prezydium zarządu Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2013 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.". Nieuzupełnienie braków formalnych skargi skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd. Artykuł 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z kolei wymagania pisma w postępowaniu sądowym określone są w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do § 1 powołanego przepisu każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Ze wskazanego art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika zatem jednoznacznie, że skargę wniesioną do Sądu należy podpisać. Należy podkreślić, że koniecznym warunkiem formalnym pisma strony jest umieszczenie podpisu osoby, która to pismo wnosi. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4. Odtworzony mechanicznie na piśmie wzór podpisu nie czyni zadość wymogowi przewidzianemu w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (...) Jeżeli skargę wnosi np. osoba prawna, skarga powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w KRS (...). Nieusunięcie tegoż braku w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; LEX 2013 r., komentarz do art. 46). Sąd zauważa, że w rozpoznanej sprawie w wezwaniu z dnia 27 listopada 2013 r. skierowanym do Skarżącego wskazano sposób usunięcia braków formalnych skargi tj. - złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które pod pisały skargę do reprezentacji jednostki organizacyjnej w dacie wniesienia skargi. - własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanej skargi. pod rygorem odrzucenia skargi. W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Jak wynika z nadesłanego odpisu KRS Skarżącego organem uprawnionym do jego reprezentacji jest Prezydium Zarządu. Oświadczenia woli w imieniu Zarządu składają co najmniej dwaj członkowie jego Prezydium, w tym Prezes lub jego Zastępcy, upoważnieni przez Prezesa. W związku z powyższym do skutecznego wniesienia skargi niezbędne było złożenie egzemplarza skargi podpisanego przez dwóch członków Prezydium Zarządu Skarżącego. W tej sytuacji nadesłanie przez Skarżącą odpisu skargi, na którym znajdowały się kserokopie podpisów dwóch członków Prezydium Zarządu Skarżącego oraz opatrzonego pieczęcią "za zgodność z oryginałem" z podpisem jedynie Prezesa Skarżącego – W. S. nie mogło być uznane za uzupełnienie braku formalnego skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu postanowiono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a.