III SA/Wa 283/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Płusa, Asesor WSA Alojzy Skrodzki, Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2005 r. sprawy ze skargi "K." Sp. z o.o. na postanowienie Ministra Polityki Społecznej z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie o umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych zwany dalej Prezesem Zarządu umorzył wobec Przedsiębiorstwa Usługowego "K." sp. z o.o. zwanej dalej Skarżącą postępowanie restrukturyzacyjne obejmujące należności podlegające restrukturyzacji określone decyzją Prezesa Zarządu z dnia [...] grudnia 2002 r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami. Z akt sprawy wynika że decyzję powyższą doręczono Skarżącej w dniu 28 kwietnia 2004 r. Od tej decyzji Skarżąca wniosła pismem z dnia 11 maja 2004 r. nadanym na poczcie w dniu 14 maja 2004 r. odwołanie, o czym świadczy data stempla pocztowego na kopercie znajdującej się w aktach sprawy. Postanowieniem z dnia [...] października 2004 r. Minister Polityki Społecznej stwierdził niedopuszczalność odwołania z powodu uchybienia terminowi do jego wniesienia. W motywach postanowienia zauważył iż termin do wniesienia odwołania zakreślony przepisem art. 223 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm. zwanej dalej ord. pod.) upływał w dniu 12 maja 2004 r. Odwołanie Skarżąca wniosła natomiast w dniu 14 maja 2004 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem wskazanego wyżej terminu. Jednocześnie Skarżąca nie zwróciła się do organu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Na to postanowienie Skarżąca złożyła skargę, w której przyznała że wprawdzie ponosi odpowiedzialność za opóźnienie pracownika co do terminu wysyłki odwołania jednakże w imię dobra sprawy powinno się rozpatrzyć prośbę Skarżącej. Dodatkowo zaznaczyła że nie zatrudnia radcy prawnego, w konsekwencji nie wiedziała o możliwości wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Minister Polityki Społecznej podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z treścią art. 223 i § 2 ord. pod. odwołanie wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Istotnym elementem pokwitowania jest data doręczenia pisma, z którą związane są różnego rodzaju skutki prawne, w tym m.in. początek biegu terminu środka zaskarżenia. Z załączonego do akt administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że decyzja z [...] kwietnia 2004 r. została doręczona adresatowi w dniu 28 kwietnia 2004 r., na wskazany przez skarżącą adres. Termin do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji upływał więc w dniu 12 maja 2004 r. Nadanie zatem przez stronę odwołania na poczcie w dniu 14 maja 2004 r. (data stempla pocztowego na kopercie) nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Data doręczenia decyzji organu I instancji jak i data nadania odwołania na poczcie nie jest przez skarżącą kwestionowana. Zgodnie z art. 162 ord. pod. w razie uchybienia terminu należy z ważnych powodów termin ten przywrócić na prośbę zainteresowanego, wniesioną w ciągu siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z akt sprawy wynika, że wniosek o przywrócenie terminu nie został przez skarżącą wniesiony. Podniesione w skardze zarzuty z których wynika, że organ rozpatrujący sprawę mógł "dla dobra sprawy" rozpatrzeć odwołanie, ponieważ skarżąca jest małą firmą nie zatrudniającą prawnika, a rozpatrzenie odwołania jest szczególne ważne z ekonomicznego punktu widzenia jak i pozostałe zarzuty skargi dotyczące decyzji wydanej w I instancji, mogłyby być co najwyżej rozpatrywane w postępowaniu o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania. Jednakże wskutek nie złożenia przez stronę wniosku w tym zakresie, postępowanie takie w ogóle nie toczyło się przed organami orzekającymi w sprawie a w konsekwencji argumenty te nie mogły być przedmiotem rozstrzygnięcia podjętego przez Sąd w rozpoznawanej sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzając, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.