III SA/Wa 2838/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi J.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za I, II, III, IV kwartał 2013r. oraz I kwartał 2014r. postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego Skarżący J. W. , na urzędowym formularzu PPF, zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wskazał, że nie posiada majątku, ani dochodów. Żyje z matką w jej mieszkaniu i utrzymuje się z emerytury matki. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący przesłał odcinek emerytury matki (3.614,16 zł), potwierdzenia opłat z rachunku bankowego matki za telefon, czynsz, energię elektryczną, telewizję kablową. Skarżący nadesłał również wyciąg z rachunku bankowego matki. Ponadto wyjaśnił, że od pięciu lat nie składa zeznań podatkowych ponieważ nie pracuje. Skarżący nie posiada także rachunków bankowych. Wysokość miesięcznych kosztów utrzymania Skarżący określił na kwotę 800 – 1.200 zł. Skarżący wskazał, że z tytułu czynszu posiadają zaległości 1.800 zł, które w ratach 100 zł doliczane są do czynszu. Matka Skarżącego nie posiada zobowiązań kredytowych natomiast Skarżący posiada kredyt hipoteczny około 560.000 zł. W stosunku do Skarżącego toczy się postępowanie komornicze. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (§ 1 cytowanego przepisu), a w zakresie częściowym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (§ 2 cytowanego przepisu). Mając na uwadze powołany przepis oraz wysokość wpisu od skargi (jedynego wymaganego na tym etapie postępowania kosztu sądowego) wynoszącego 500 zł referendarz sądowy uznał, że jego uiszczenie przekracza możliwości finansowe Skarżącego. Skarżący również nie jest w stanie ponieść kosztów usług radcy prawnego. Skarżący bowiem, nie pracuje i nie posiada żadnych dochodów, ani majątku. Utrzymuje się wyłącznie z emerytury matki, z którą zamieszkuje. Skarżący posiada zadłużenie z tytułu kredytu hipotecznego około 560.000 zł, a matka Skarżącego zadłużenie z tytułu niepłaconego czynszu 1.800 zł. W stosunku do Skarżącego toczy się postępowanie komornicze. Tym samym uznać należało, iż Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych. Zasadne jest zatem zwolnienie Skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W tej sytuacji na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.