III SA/Wa 2844/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim - Tuchorska, , po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia 2011r. do lipca 2012r. postanawia pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 sierpnia 2015r. sygn. akt III SA/WA 2844/14 oddalił skargę Skarżącej W.M. wniesioną na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2014r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia 2011r. do lipca 2012r. Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku a wraz z nią na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi kasacyjnej. Pismem z 23 grudnia 2015r. referendarz sądowy wezwał Skarżącą do nadesłania, w terminie 7 dni, informacji oraz dokumentów dotyczących sytuacji majątkowej oraz jednocześnie wezwał do uzupełnienia, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, formularza PPF poprzez wypełnienie wskazanych w wezwaniu rubryk oraz podpisania formularza. Pełnomocnik Skarżącej pismem z 4 stycznia 2016r. wniósł o wyznaczenie dodatkowego 14 dniowego terminu do przedłożenia dokumentacji a także formularza PPF z uwagi na brak możliwości kontaktu ze Skarżącą oraz znaczną ilością koniecznych do zgromadzenia dokumentów. Referendarz sądowy WSA w Warszawie zarządzeniem z 25 stycznia 2016r. pozostawił wniosek Skarżącej bez rozpoznania, z uwagi na brak wykonania wezwania referendarza i nienadesłania wypełnionego i podpisanego formularza PPF. Skarżąca sprzeciwem z 3 lutego 2016r. zarzuciła ww. zarządzeniu naruszenie przepisów prawa procesowego mające wpływ na treść zarządzenia, tj. art. 84 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") poprzez niewydanie rozstrzygnięcia w sprawie i pozostawienie wniosku bez rozpoznania podczas gdy Skarżącej nie został udzielony należyty termin do uzupełnienia informacji wskazanych w zarządzeniu referendarza z 23 grudnia 2015r., co umożliwiłoby Skarżącej przedstawienie stosownej argumentacji do wniosku o przyznanie prawa pomocy. Na podstawie zarządzenia z 10 lutego 2016r. Skarżąca ponownie została wezwana do nadesłania, w terminie 7 dni, dokumentów oraz informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej a także do uzupełnienia, w termin 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, formularza PPF poprzez wypełnienie wskazanych w wezwaniu rubryk oraz podpisania formularza. Odpis zarządzenia został przesłany pełnomocnikowi Skarżącej przy piśmie z 12 lutego 2016r. i doręczony 16 lutego 2016r. Pełnomocnik Skarżącej pismem z 23 lutego 2016r. ponownie złożył wniosek o wyznaczenie dodatkowego 14 dniowego terminu do przedłożenia przez Skarżącą dokumentacji wskazanej w wezwaniu a także do przedłożenia prawidłowo wypełnionego formularza PPF. Zarządzeniem z 14 marca 2016r. Sąd na podstawie art. 84 P.p.s.a. przedłużył Skarżącej termin do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń do dnia 29 marca 2016r. Ww. zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 16 marca 2016r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (akta sądowe k.168). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania. W myśl art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru – w przypadku osób fizycznych na formularzu PPF. Konsekwencje niezłożenia wniosku w takiej właśnie formie reguluje art. 257 P.p.s.a., stanowiący, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że warunkiem rozpoznania merytorycznego wniosku o przyznanie prawa pomocy, jest złożenie tego wniosku na urzędowym formularzu PPF. Skarżąca co prawda złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF jednak wniosek ten obarczony był brakami, a w szczególności nie zawierał podpisu. Skarżąca na podstawie zarządzenia z 10 lutego 2016r., już po raz drugi, została wezwana do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych formularza PPF poprzez wypełnienie wskazanych w wezwaniu rubryk oraz do podpisania formularza. Pełnomocnik Skarżącej złożył ponowny wniosek o wyznaczenie dodatkowego czternastodniowego terminu do uzupełnienia ww. braków wniosku. Sąd przychylił się do wniosku pełnomocnika Skarżącej i zarządzeniem z 14 marca 2016r. przedłużył Skarżącej termin do złożenia dokumentów źródłowych do dnia 29 marca 2016r. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, wezwanie do nadesłania wypełnionego formularza PPF pełnomocnik Skarżącej otrzymał 16 marca 2016r. Ponadto podkreślić należy, że wezwanie do uzupełnienia formularza PPF zawierało pouczenie, iż niedokonanie tej czynności w terminie 7 dni, od dnia otrzymania wezwania, będzie skutkować pozostawieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Mimo przedłużenia terminu do nadesłania wypełnionego formularza PPF do dnia 29 marca 2016r., Skarżąca w zakreślonym terminie, ani w terminie późniejszym, nie uzupełniła braków formularza PPF. Tym samym nieuzupełnione pozostały wymogi formalne, o których mowa w art. 257 P.p.s.a. ze skutkiem przewidzianym w tym przepisie. Podkreślenia wymaga, że Skarżąca nie nadesłała również dokumentów źródłowych, do złożenia których została wezwana na podstawie zarządzenia z dnia 10 lutego 2016r. Z tej przyczyny, Sąd na podstawie art. 252 § 2 w związku z art. 257 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.