III SA/Wa 2847/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych) Skarżący M. W. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W formularzu PPF powołał się na brak środków i trudną sytuację materialną. Do kosztów swojego i rodziny utrzymania Skarżący zaliczył kwotę 4.190 (spłata rat kredytów, czynsz najmu, opłaty za media k. 71 akt sądowych) . Skarżący otrzymuje wynagrodzenie 4.379 zł, a żona Skarżącego zasiłek rodzinny w kwocie 115 zł miesięcznie. Z kwoty tej Skarżący utrzymuje pięcioosobową rodzinę. Skarżący posiada zadłużenie na kwotę 98.685 zł z tytułu niespłaconych kredytów i pożyczek oraz z tytułu zaległego czynszu (k. 71 akt sądowych). Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, ze Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz córką (ur. w [...] r.) oraz studiującymi dziećmi żony ( ur. w [...] i [...] r.). Skarżący posiada działkę siedliskową o powierzchni 2,5 ha na której ustanowiona jest hipoteka przymusowa. Obecnie Skarżący od kilku miesięcy przebywa na zwolnieniu lekarskim i [...] , a także z powodu chorób [...] i [...]. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego o przesłanie dokumentów i informacji obrazujących sytuację majątkową, Skarżący przedłożył wyciągi z rachunków bankowych, rachunki miesięcznych opłat oraz informację o zadłużeniu z tytułu nieopłacania czynszu za wynajmowane mieszkanie na łączną kwotę 5.828,17 zł. Skarżący ponadto wyjaśnił, że nie byli w stanie uregulować zaległości z tytułu czynszu i w związku z tym utracili miejsce zamieszkania. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej P.p.s.a), właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 powołanej ustawy, czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie Skarżący zobowiązany został do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100 zł., a w toczącej się równolegle sprawie o sygn. III SA/Wa 2848/14 Skarżący jest zobowiązany do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł. Rozpoznając niniejszy wniosek o przyznanie prawa pomocy, wziąwszy pod uwagę sytuację majątkową, zdrowotną oraz rodzinną Skarżącego, należy przyjąć, iż spełnia ona przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym tj. w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący jest osobą schorowaną i ma na utrzymaniu pięcioosobową rodzinę. Skarżący utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie 4.379 zł. W ocenie referendarza sądowego jest to kwota dość znaczna jednakże w odniesieniu do zadłużenia jakie posiada Skarżący z tytułu licznych kredytów pożyczek, zadłużenia w płaceniu czynszu oraz braku majątku, zasadnym jest przyznanie Skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sadowego od skargi. Ponadto Skarżący jest osobą schorowaną i obecnie od dłuższego czasu przebywa na zwolnieniu lekarskim. Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.