III SA/Wa 2866/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od środków transportowych za lata 2010 oraz 2011 postanawia - ustanowić na rzecz skarżącego adwokata - We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF, Skarżący – M. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, w celu sporządzenia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że z uwagi na bardzo trudną sytuację finansową nie jest w stanie ustanowić pełnomocnika we własnym zakresie. Skarżący oświadczył, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Ma 54 lata i problemy zdrowotne. Utrzymuje się z pracy dorywczej. Jeśli nie ma takiej pracy korzysta z pomocy opieki społecznej lub z pomocy finansowej matki rencistki. Skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Do swojego majątku zaliczył dom o pow. 170 m² w stanie surowym oraz działkę, na której stoi, o pow. 580 m². W odpowiedzi na wezwanie do nadesłania dodatkowych dokumentów oraz złożenia wyjaśnień dotyczących sytuacji finansowej, Skarżący przedłożył zaświadczenie z Ośrodka Pomocy Społecznej w K., z którego wynika, że otrzymał on zasiłek celowy w wysokości 200 zł, otrzymał pomoc w postaci żywności, a 12 lipca br. ponownie złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej na utrzymanie. Skarżący nadesłał również dowód wypłaty renty dla jego matki, z którego wynika, że świadczenie to wynosi 1.100 zł. Skarżący ponownie oświadczył, że mieszka sam, nie ma na utrzymaniu innych osób. Rachunki za energię elektryczną opłaca jego matka. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy poczynić uwagę natury ogólnej. Otóż na mocy postanowienia z 15 stycznia 2013 r. Skarżącemu przyznano już prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z czym sytuacja materialna Skarżącego była już przedmiotem analizy referendarza sądowego, w efekcie której - jak to wskazano wyżej - zwolniono go od kosztów sądowych. Sytuacja ta, jak wynika ze złożonych przez niego wyjaśnień oraz zaświadczenia, nie uległa zmianie. Skarżący nie ma stałych dochodów. Utrzymuje się z prac dorywczych. Korzysta z finansowego i rzeczowego wsparcia ośrodka pomocy społecznej oraz doraźnej pomocy matki rencistki. Jest kawalerem. Prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Nie posiada oszczędności. Zdaniem Sądu, sytuacja materialna Skarżącego jest tego rodzaju, że zasadne jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Jego ustanowienie umożliwi jednocześnie Skarżącemu skorzystanie z prawa do kontroli (w drodze skargi kasacyjnej) przez sąd drugiej instancji wydanego w niniejszej sprawie wyroku z 9 maja 2013 r. Zwłaszcza, że realizacja tego prawa obwarowana jest "przymusem adwokackim" czyli wprowadzonym przepisem art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej - "P.p.s.a.") obowiązkiem sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 243, art. 245, art. 246 § 1 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.