III SA/Wa 2867/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od lutego do sierpnia 2012 r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Pismem z 29 października 2013 r. Skarżący M. S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] lutego 2013 r. W skardze Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że istnieją wszelkie przesłanki do uznania, że decyzja organu I instancji była nieprawidłowa i naruszała prawo a zatem do czasu jej wyeliminowania z obrotu prawnego należałoby wstrzymać jej wykonanie. Wszczęcie egzekucji może doprowadzić do zajęcia rachunku bankowego skarżącego lub skierowania egzekucji do innego majątku – co w efekcie może doprowadzić, iż skarżący nie będzie w stanie zapłacić innych zobowiązań (np. wobec ZUS, kontrahentów, pracowników) i doprowadzić do likwidacji prowadzonego przedsiębiorstwa. Takie skutki będą niemożliwe do odwrócenia w sytuacji gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny następczo uwzględni niniejszą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 §1 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Skoro wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej, to na niej zatem ciąży obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji strona skarżąca powinna wniosek swój należycie uzasadnić. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania aktu wskazanego przez stronę skarżącą, Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. W kwestii tej wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny, który w postanowieniu z dnia 24 maja 2004 r. sygn. akt FZ 85/04 (nie publ.) wyjaśnił, że uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do osoby skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa (zob. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 86/04; nie publ.). Ogólnikowe stwierdzenia Skarżącego, iż wszczęcie egzekucji może doprowadzić do zajęcia rachunku bankowego Skarżącego lub skierowania egzekucji do innego majątku – co w efekcie może doprowadzić, iż skarżący nie będzie w stanie zapłacić innych zobowiązań (np. wobec ZUS, kontrahentów, pracowników) i doprowadzić do likwidacji prowadzonego przedsiębiorstwa nie stanowi prawidłowego uzasadnienia wniosku. Skarżący tylko hipotetycznie wskazał na ewentualność, iż w przypadku braku wstrzymania wykonania decyzji nie będzie mógł zapłacić innych zobowiązań. Skarżący nie odniósł się w sposób uprawniający do wstrzymania wykonania decyzji do konkretnych okoliczności, konkretnej sytuacji finansowej, jego możliwości płatniczych. Wskazać należy, iż Sąd nie ma obowiązku domyślać się jakimi względami kierował się Skarżący składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jak również ustalać z urzędu, czy w sprawie zachodzą przesłanki ustawowe uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. Przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonego aktu jest warunkiem niezbędnym do możliwości rozważania wstrzymania zaskarżonego aktu albowiem wskazanie na konieczność zbierania dowodów celem obrony swoich praw nie może być uznane za konkretne odniesienie się do sytuacji Skarżącego. Podkreślić też należy, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi jako, że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia NSA z dnia 26 kwietnia 2004 r.: sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, nie publ.). Stąd argumenty Skarżącego podniesione w skardze nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ich uwzględnienie na obecnym etapie postępowania stanowiłoby bowiem swoiście rozumiane rozstrzygnięcie wstępne. Bez wątpienia kwota zobowiązania podatkowego ustalona decyzją jest znaczna, a wykonanie tejże decyzji może wywołać konsekwencje finansowe dla Skarżącego, jednak nie musi to być równoznaczne z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Należy podkreślić, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami) może nastąpić w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi. Skarżący nie wskazał, zatem istotnych z punktu widzenia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. argumentów uzasadniających orzeczenie zgodnie z jego wnioskiem. Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie dopatrzył się natomiast z urzędu takich okoliczności. Jednocześnie należy nadmienić, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o losie skargi, którą Sąd podda odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.