III SA/Wa 2873/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Krawczak, , po rozpoznaniu w dniu 14 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od czerwca do grudnia 2005 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku z dnia 1 czerwca 2011 r. (sygn. akt III SA/Wa 2873/10) w ten sposób, że w miejscu omyłkowo oznaczonej siedziby strony skarżącej wpisać "w L." zamiast "w L.". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy). Wykładnia gramatyczna ww. przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.). W niniejszej sprawie, w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 czerwca 2011 r. (sygn. akt III SA/WA 2873/10) Sąd, wskutek oczywistej omyłki pisarskiej, błędnie oznaczył siedzibę strony skarżącej, wskazując, iż mieści się ona w L. Z akt sprawy, w szczególności załączonego odpisu KRS bezsprzecznie natomiast wynika, iż siedziba skarżącej spółki znajduje się w L. Nie powinno budzić wątpliwości, że błędne oznaczenie tej siedziby stanowiło oczywistą omyłkę pisarską w rozumieniu ww. art. 156 § 1 p.p.s.a, którą należało wyeliminować niniejszym postanowieniem. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.