III SA/Wa 2873/13

Dnia 17 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, , po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatnika zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiąca od stycznia do września oraz listopad i grudzień 2012 r. postanawia: sprostować oczywiste omyłki pisarskie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2873/13, w ten sposób, że: 1) w komparycji wyroku w miejsce słów: "na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W.", wpisać słowa: "na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W.", 2) w pkt 1 sentencji wyroku w miejsce słów: "uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie" wpisać słowa: "uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję", 3) w pkt 2 sentencji wyroku w miejsce słów: "uchylone postanowienia" wpisać słowa: "uchylone decyzje". W dniu 13 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał na rozprawie sprawę ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatnika zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiąca od stycznia do września oraz listopad i grudzień 2012 r., wydając wyrok w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. Należy stwierdzić, że w komparycji oraz pkt 1) i 2) sentencji wyroku z dnia 13 marca 2014 r. wydanego w sprawie III SA/Wa 2873/13 Sąd na skutek oczywistej omyłki pisarskiej błędnie wpisał rodzaj aktu administracyjnego będącego przedmiotem zaskarżenia we wskazanej sprawie, podając iż było to postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...], podczas gdy ze skargi z dnia [...] października 2013 r. wniesionej przez G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wynika jednoznacznie, iż zaskarżonym przez stronę skarżącą aktem administracyjnym była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...]. Zauważyć również należy iż w pkt 1) i 2) wyroku z dnia 14 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2873/13 Sąd na skutek oczywistej omyłki pisarskiej wskazał również błędnie rodzaj aktu administracyjnego poprzedzającego decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...], podając iż jest to postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], podczas gdy z treści decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. wynika iż wskazany organ wydał ją po rozpoznaniu odwołania strony skarżącej od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...]. Opisane powyżej oczywiste omyłki pisarskie powstałe przy sporządzaniu przedmiotowego wyroku należało sprostować, co też Sąd uczynił niniejszym postanowieniem. Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.