III SA/Wa 2876/14

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 6.11.2014 r po rozpoznaniu wniosku C. sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...].06.2014 r Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług za III kwartał 2013 r p o s t a n a w i a odmówić spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie C. Sp. z o.o. wnioskiem na urzędowym formularzu PPPr z 30 września 2014 r zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu formularza wskazała, że "ma trudności ze zdobyciem środków finansowych", "zwolnienie od kosztów sądowych umożliwi rozpoznanie jej sprawy przez sąd", "sytuacja majątkowa (...) jest szczególna, co powoduje uzasadnione wątpliwości zasadności ponoszenia kosztów sądowych". Pozostałe rubryki formularza PPPr nie zostały wypełnione. Wezwanie referendarza sądowego z 2.10.2014 r (o nadesłanie dokumentacji finansowej, podatkowej, wskazanie majątku i środków finansowych) nie zostało wypełnione, pomimo doręczenia wezwania pełnomocnikowi spółki 7.10.2014 r, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do akt sprawy. Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, o który strona zwraca się - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, jeśli strona wykaże, że nie ma jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów postępowania. Osoba prawna zobowiązana jest wykazać, że nie ma adekwatnych środków na poniesienie kosztów postępowania, ale także że nie ma ich, mimo iż podjęła wszelkie niezbędne środki, aby zdobyć fundusze na pokrycie tych wydatków (J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Wyd. 2, Warszawa 2006, s. 504). Wymagalne w sprawach badanych przez referendarza sądowego koszty sądowe to kwota wpisu w wysokości około 500 zł Zdaniem referendarza sądowego, przytoczone powyżej ogólnikowe informacje zawarte w formularzu PPPr z 30.09.2014 r, złożonego przez profesjonalnego pełnomocnika, dysponującego wiedzą, co do zakresu wymaganych informacji przy składaniu wniosku o prawo pomocy, nie umożliwiają poznania rzeczywistej sytuacji majątkowej spółki i – w konsekwencji – przyznania jej prawa pomocy. Pomimo wezwania urzędnika sądowego z 2.10.2014 r, chociaż termin na wykonanie wezwania minął 14.10.2014 r, spółka nie złożyła ani deklaracji podatkowych, ani wyciągów z rachunków bankowych, ani – chociażby – nie oznaczyła źródeł finansowania działalności przez spółkę. Cóż pozostawało zatem referendarzowi sądowemu uczynić w sprawie? Uwzględniając wskazówki z orzeczeń NSA oraz WSA był on zobowiązany do uznania poglądu za obowiązujący w niniejszej sprawie, zgodnie z którym "jeżeli skarżący nie dostarczył wymaganych dokumentów, nie podjął nawet próby częściowego wypełnienia wezwania, czyli - uchylił się od podania danych dotyczących dochodów i wydatków - to ocena sądu jest konsekwencją działania skarżącego, który nie dopełnił w sposób należyty ciążącego na nim obowiązku rzetelnego i wyczerpującego zaprezentowania swojej sytuacji finansowej" (postanowienie z 26 czerwca 2014 r I Fz 190/14, z28 listopada 2014 r II Fz 984/13 CBOSA). Uchylenie się przez stronę od obowiązków nałożonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy jest przeszkodą wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a w konsekwencji przyznanie prawa pomocy w żądanym przez stronę zakresie (por. postanowienie z dnia 5 września 2005 r., II FZ 414/05; postanowienie z dnia 14 września 2005 r., II FZ 575/05). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 243 § 1 u.p.p.s.a., art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 u.p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.