III SA/Wa 2879/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka – Karasińska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 23 czerwca 2015 r. nr IPPB3/4510-212/15-4/PK1 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. postanawia - sprostować oczywistą omyłkę pisarską w pkt 2) sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 listopada 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 2879/15 poprzez zastąpienie wyrażenia "Ministra Finansów" wyrażeniem "Ministra Rozwoju i Finansów" - Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok bez względu na jego zaskarżalność czy prawomocność. Wykładnia gramatyczna przepisu art. 156 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.). Mając powyższe na uwadze Sąd zauważa, iż w pkt 2) sentencji wyroku błędnie wskazano organ, od którego zasądzono na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania. Prawidłowo należało bowiem wskazać Ministra Rozwoju i Finansów, a nie Ministra Finansów. Powyższy błąd stanowi oczywistą omyłkę pisarską, którą Sąd niniejszym postanowieniem postanowił wyeliminować. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.