III SA/Wa 2887/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka – Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z drugim członkiem zarządu oraz ze spółką za zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r., odsetki za zwłokę i koszty postępowania egzekucyjnego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji J. D. (zwany dalej: "Skarżącym") złożył w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z drugim członkiem zarządu oraz ze spółką za zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r., odsetki za zwłokę i koszty postępowania egzekucyjnego. We wskazanej skardze Skarżący zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, iż kwota zobowiązania podatkowego, do której zapłaty został zobowiązany w przedmiotowej decyzji w związku z jego solidarną odpowiedzialnością wraz ze spółką, której członkiem zarządu był w przeszłości, przekracza całkowicie jego możliwości finansowe oraz nie znajduje pokrycia w posiadanym przez niego majątku. Na dowód powyższego Skarżący złożył kserokopie swoich zeznań podatkowych o wysokości osiągniętego dochodu PIT-37 za lata 2010 – 2012, z których wynika iż w tych latach uzyskał on dochód w wysokości – odpowiednio – 50.305,64 zł, 80.713,80 zł i 17.391,80 zł. Skarżący złożył również kserokopie wydruków obejmujących wyciągi z historii dwóch rachunków bankowych należących do Skarżącego prowadzonych przez Bank [...] oraz Bank [...]. za okres od maja do września 2013 r. Skarżący wskazał również, że zaskarżona przez niego decyzja jest ostateczna i podlega wykonaniu, zaś w przypadku nieuiszczenia przez Skarżącego objętej nią należności będzie to skutkowało wszczęciem wobec niego postępowania egzekucyjnego oraz powstaniem kolejnych obciążających go kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej Sąd stwierdził, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącego we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego, którego decyzja ta dotyczy. Kwota zobowiązania podatkowego wynikająca z zaskarżonej decyzji wynosi bowiem łącznie 6.330.871,50 zł, co jest kwotą znaczną, szczególnie w zestawieniu z wskazywaną przez Skarżącego jego obecną sytuacją materialną oraz wysokością uzyskiwanych przez niego dochodów. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd w pełni podzielił pogląd Skarżącego, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić go na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzić mu poważną szkodę. Sąd mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.