III SA/Wa 289/12

Dnia 30 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Radziszewska – Krupa, po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej E. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 289/12 w sprawie ze skargi E.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 30 października 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 289/12, w sprawie ze skargi E. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, uchylił zaskarżone postanowienie. Odpis ww. orzeczenia doręczono Skarżącej 14 grudnia 2012 r. Sekretariat WSA w Warszawie, w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z 7 grudnia 2012 r., pouczył Skarżącą o sposobie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżąca pismem z 14 stycznia 2012 r., złożyła (z zachowaniem terminu) skargę kasacyjną od ww. wyroku, podnosząc, iż zaistniała w sprawie sytuacja jest niezgodna z wyrokiem wraz z jego uzasadnieniem, dlatego Skarżąca zwraca się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o spowodowanie rozpatrzenia sprawy po raz drugi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) – dalej: P.p.s.a, wojewódzki sąd administracyjny dokonuje wstępnej kontroli skargi kasacyjnej. Kontrola ta obejmuje zbadanie zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalność oraz dochowanie wymogów formalnych. Zauważyć następnie trzeba, że w myśl art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z kolei z przepisu art. 175 § 2 P.p.s.a. wynika, że tzw. przymus adwokacki nie obowiązuje w sytuacji, gdy skargę sporządził sędzia, prokurator, notariusz, albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Zgodnie natomiast z art. 175 § 3 pkt 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych. Zatem z cytowanych przepisów jednoznacznie wynika, że niedopuszczalne jest wnoszenie do sądu skarg kasacyjnych, które nie zostały sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym mowa w tych przepisach. Sąd, przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy stwierdził, że skargę kasacyjną sporządziła osobiście Skarżąca, pomimo pouczenia jej, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego ewentualnie sędziego, prokuratora, notariusza, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, a także przez doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych. Z akt sprawy nie wynika, aby Skarżąca była adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, albo spełniała inne ww. kryteria zawodowe. Ponadto na takie okoliczności Skarżąca nie powoływała się ani w skardze kasacyjnej, ani w toku postępowania sądowo-administracyjnego. Tym samym stwierdzić należało, że skargę kasacyjną wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika, zatem jest ona niedopuszczalna. Wyjaśnić trzeba przy tym, że zgodnie z art. 178 ab initio P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Z uwagi na powyższe Sąd, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 175 i art. 177 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.