III SA/Wa 289/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Hanna Filipczyk (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Anna Zaorska, asesor WSA Piotr Wróbel, Protokolant starszy sekretarz sądowy Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2024 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego prezesa zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2017 r., 2019 r. i 2020 r. oddala skargę. 1. Postępowanie przed organami podatkowymi 1. Decyzją z dnia [...] grudnia 2022 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. (dalej: "NUS" lub "organ I instancji") umorzył postępowanie w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności Pana A.K. (dalej: "Skarżący") jako byłego prezesa zarządu P. sp. z o.o. wraz ze spółką za zaległości spółki z tytułu kosztów egzekucyjnych za okresy od stycznia 2017 r. do czerwca 2017 r. i od lipca 2019 r. do sierpnia 2019 r. i orzekł o jego solidarnej odpowiedzialności wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy od stycznia 2017 r. do czerwca 2017 r., od lipca 2019 r. do października 2019 r., grudzień 2019 r. i styczeń 2020 r. w łącznej kwocie 2.805.259,30 zł wraz z odsetkami za zwłokę, obliczonymi na dzień wydania decyzji, w łącznej kwocie 1.267.578,00 zł i kosztami egzekucyjnymi za okresy od września 2019 r. do października 2019 r., grudzień 2019 r. i styczeń 2020 r. w łącznej kwocie 15.805,10 zł. 2. Skarżący odwołał się od tej decyzji. 3. Decyzją z dnia [...] listopada 2023 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "DIAS" lub "organ odwoławczy") uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności Skarżącego za zaległości podatkowe za okresy od stycznia 2017 r. do czerwca 2017 r. w łącznej kwocie 2.085.241,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę, obliczonymi na dzień wydania decyzji, w łącznej kwocie 1.052.990,00 zł, i w tej części umorzył postępowanie w sprawie; w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. 4. Organ odwoławczy wskazał, że: - Skarżący nie może odpowiadać za zaległości podatkowe za poszczególne miesiące 2017 r., ponieważ zobowiązania podatkowe spółki za te okresy nie są już wymagalne (są na moment orzekania przedawnione) – w tym zakresie DIAS uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie w sprawie; - zaległości podatkowe za okresy od lipca 2019 r. do października 2019 r., grudzień 2019 r. i styczeń 2020 r. wynikają z nieuregulowania zobowiązań podatkowych wykazanych przez spółkę w deklaracjach VAT-7; - w sprawie spełniono wymóg wynikający z art. 108 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm..; dalej: "O.p."): wszczęcie postępowania egzekucyjnego wobec spółki nastąpiło przed dniem wszczęcia postępowania podatkowego w przedmiocie odpowiedzialności Skarżącego (tj. przed 24 października 2022 r.); - zgodnie z wpisem z dnia 22 grudnia 2015 r. w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nr KRS [...] odpis pełny z dnia 19 października 2022 r. Skarżący został ujawniony jako pełniący funkcję prezesa zarządu P. Sp. z o. o., natomiast zgodnie z wpisem z dnia 1 października 2020 r. został wykreślony jako pełniący tę funkcję; - stosownie do § 15 umowy spółki z dnia 18 grudnia 2015 r. wspólnicy spółki w skład pierwszego zarządu powołali Skarżącego jako pełniącego funkcję prezesa zarządu; Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników P. Sp. z o. o. uchwałą z dnia 23 marca 2020 r. odwołało go z pełnienia funkcji prezesa zarządu; zarząd był w tym okresie jednoosobowy; - brak uzasadnienia dla objęcia odpowiedzialnością za te zaległości podatkowe pana A.J. , którzy wszedł do zarządu spółki po Skarżącym, ponieważ nie sprawował on funkcji w datach upływu terminu płatności zobowiązań podatkowych z tytułu VAT za okresy od lipca 2019 r. do października 2019 r., grudzień 2019 r. i styczeń 2020 r.; - egzekucja zaległości podatkowych z majątku spółki okazała się bezskuteczna; po przeprowadzeniu czynności egzekucyjnych Naczelnik Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] września 2020 r. umorzył postępowanie egzekucyjne ze względu na jego bezskuteczność; - P. Sp. z o. o. nie wykonała swoich wymagalnych zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa reprezentowanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z tytułu: i) podatku dochodowego od osób fizycznych za luty 2019 r., od sierpnia 2019 r. do grudnia 2019 r. i od stycznia 2020 r. do lutego 2020 r. w łącznej kwocie 21.364,00 zł; (ii) podatku dochodowego od osób prawnych za 2019 r. w kwocie 351.487,00 zł; (iii) odsetek za zwłokę od nieuiszczonych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za II, III i IV kwartał 2019 r. w łącznej kwocie 15.340,00 zł; (iv) podatku od towarów i usług za styczeń 2017 r., luty 2017 r., marzec 2017 r., kwiecień 2017 r., maj 2017 r., czerwiec 2017 r. (prawidłowa wysokość zobowiązań podatkowych za te okresy ujawniona została w decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno- Skarbowego w K. z dnia [...] września 2020 r.), lipiec 2019 r., sierpień 2019 r., wrzesień 2019 r., październik 2019 r., grudzień 2019 r., styczeń 2020 r., luty 2020 r., marzec 2020 r., kwiecień 2020 r. i maj 2020 r. w łącznej kwocie 3.181.627,30 zł; - utrwalony stan niewypłacalności w świetle art. 11 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2344 ze zm.; dalej: "u.p.u.") wystąpił z upływem 3 miesięcy od terminu płatności drugiego nieuregulowanego zobowiązania (zaległości podatkowej w VAT za luty 2017 r. z terminem płatności przypadającym na 27 marca 2017 r.); stosowny wniosek o ogłoszenie upadłości spółki powinien zostać złożony do 27 lipca 2017 r. (3 miesiące i 30 dni); - wniosek o ogłoszenie upadłości spółki nie został w ogóle złożony, nie otwarto postępowania restrukturyzacyjnego, ani nie zatwierdzono układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu, co potwierdza odpis pełny z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego KRS nr [...] (według stanu na 19 października 2022 r.); - Skarżący ponosi winę za niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości; - Skarżący nie wskazał także mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części; - nie zasługiwały na uwzględnienie wnioski dowodowe Skarżącego: o przeprowadzenie dowodu z akt postępowania przygotowawczego prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową W. w W. przeciwko panu K.G. , na okoliczność wykazania braku winy Skarżącego w niezgłoszeniu we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości, przesłuchanie wskazanych szesnastu świadków-pracowników spółki, przesłuchanie samego Skarżącego w charakterze strony (jak wynika z pisma pełnomocnika, w okresie, w którym Skarżący widniał w rejestrze jako prezes zarządu spółki, pan K.G. był osobą, która faktycznie prowadziła sprawy spółki i miała realny wgląd w stan finansowy spółki); zdaniem DIAS wskazane okoliczności nie miały wpływu na kształtowanie się odpowiedzialności byłego członka zarządu spółki za zaległości tej spółki. Ostatecznie organ odwoławczy stanął na stanowisku, że zachodziły pozytywne przesłanki odpowiedzialności Skarżącego, a nie zachodziły przesłanki negatywne (egzoneracyjne). 2. Postępowanie sądowoadministracyjne 1. Skarżący zarzucił decyzji DIAS naruszenie: - art. 116 § 1 O.p., polegające na: prowadzeniu postępowania jedynie wobec pana A.K. , podczas gdy po odwołaniu go z funkcji członka zarządu spółki, funkcja ta została powierzona panu A.J. , który pomimo stanu niewypłacalności spółki nie złożył wniosku o ogłoszenie jej upadłości, ani też nie wskazał majątku spółki pozwalającego na pokrycie jej należności publicznoprawnych; art. 71 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2505 ze zm.; dalej: "u.p.e.a."), a to przez jego niezastosowanie i nie wniesienie do właściwego sądu wniosku o nakazie wyjawienia majątku zobowiązanej P. sp. z o.o. przez m.in. obecnego prezesa zarządu opisanej spółki, tj. A.J. , co skutkowało co najmniej przedwczesnym wydaniem decyzji o subsydiarnej odpowiedzialności za zobowiązania spółki, tj. byłego prezesa pana A.K. ; - art. 122, w zw. z 187 § 1, w zw. z art 191 O.p. przez nieprzeprowadzenie stosownego postępowania dowodowego, tj. z uwagi na: a) nieprzesłuchanie J.P. , E.G. , A.M. , J.K. , A.S. , K.P. , D.L. , K.P. , L.G. , P.S. , J.P. , G.P. , M.S. , K.P. , S.G. , J.K. , a także pominięcie dowodu z oględzin akt postępowania przygotowawczego prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową W. pod sygn. [...] ; - art. 122 w zw. z 187 § 1 i w zw. z art. 191 O.p. przez dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego, tj. z uwagi na przyjęcie przez organ podatkowy pierwszej instancji: niewypłacalności P. sp. z o.o. w czasie, w którym pan A.K. pełnił funkcje prezesa zarządu spółki, mimo niewystarczającej ilości dowodów; winy pana A.K. w kwestii niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości P. sp. z o.o. mimo wskazania w piśmie z dnia 14 listopada 2022 r. przez pana A.K. , że był w tym okresie pozbawiony wpływu na działania spółki, jak również kontroli nad jej kondycją finansową; - art. 121 § 1 w zw. z art. 123 § 1 i 2 i w zw. z art. 200 O.p. przez a) niewyznaczenie stronie 7-dniowego terminu wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie, co spowodowało naruszenie zasady działania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, a także prawo czynnego udziału strony w postępowaniu. - art. 121 w zw. z art. 122 w zw. z art. 123 w zw. z art. 188 i art. 216 O.p. przez: niewydanie postanowienia odmawiającego przeprowadzenie dowodu z przesłuchania pana A.K. , zgłoszonego pismem z dnia 23 grudnia 2022 r. przed wydaniem decyzji w sprawie, co uniemożliwiło stronie zgłoszenie kolejnych wniosków dowodowych, których powołanie byłoby uzasadnione w przypadku oddalenia zgłoszonych wniosków dowodowych, co doprowadziło do naruszenia zasady działania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, obowiązku dążenia do wyjaśnienia sprawy oraz czynnego udziału strony w postępowaniu, wydanie postanowienia o odmowie przeprowadzenia zgłoszonych dowodów wraz z wydaniem decyzji w sprawie, co doprowadziło do naruszenia zasady działania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, obowiązku dążenia do wyjaśnienia sprawy oraz czynnego udziału strony w postępowaniu. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania podatkowego; ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozstrzygnięcia przez ten organ z uwagi na to, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. 2. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. 1. Skarga jest niezasadna. 2. Strony spierają się na tym etapie o zgodność z prawem orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej jako byłego członka zarządu P. sp. z o.o. za zaległości podatkowe tej spółki w VAT od lipca 2019 r. do października 2019 r., grudzień 2019 r. i styczeń 2020 r. 3. Zgodnie z art. 116 § 1 O.p. (w brzmieniu obowiązującym od 2016 r.) za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu: 1) nie wykazał, że: a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym czasie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. poz. 978) albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, albo b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy; 2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu oraz zaległości wymienione w art. 52 oraz art. 52a powstałe w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu (art. 116 § 2 O.p.). Odpowiedzialność osoby trzeciej obejmuje również m.in. odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych i koszty postępowania egzekucyjnego (art. 107 § 2 pkt 2 i 4 O.p.). O odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej organ podatkowy orzeka w drodze decyzji (art. 108 § 1 O.p.). Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.u. (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r.) dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Zgodnie z art. 11 ust. 1a u.p.u. domniemywa się, że dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, jeżeli opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy miesiące. Zgodnie z art. 11 ust. 2 u.p.u. dłużnik będący osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, jest niewypłacalny także wtedy, gdy jego zobowiązania pieniężne przekraczają wartość jego majątku, a stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące. 3.4. W sprawie ustalono, że: - Skarżący pełnił funkcję członka zarządu spółki od 18 grudnia 2015 r. do 23 marca 2020 r. (zgodnie z § 15 umowy spółki z dnia 18 grudnia 2015 r. i uchwałą z dnia 23 marca 2020 r. Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników P. sp. z o.o.); - pełnił ją więc w czasie upływu terminu płatności podatku z tytułu zobowiązań podatkowych w VAT za miesiące od lipca 2019 r. do października 2019 r., grudzień 2019 r. i styczeń 2020 r.; - zobowiązania podatkowe spółki w VAT za te miesiące zostały wykazane w złożonych deklaracjach podatkowych VAT-7; - podatek z tytułu zobowiązań podatkowych spółki nie został zapłacony; zobowiązania podatkowe stały się zaległościami podatkowymi; - postępowanie podatkowe w przedmiocie odpowiedzialności Skarżącego zostało wszczęte po wszczęciu postępowania egzekucyjnego (zachowano warunek z art. 108 § 2 pkt 3 O.p.); - w sprawie zachowano termin, o którym mowa w art. 118 § 1 O.p.; - w momencie wydania zaskarżonej decyzji zobowiązania podatkowe spółki za miesiące od lipca 2019 r. do października 2019 r., grudzień 2019 r. i styczeń 2020 r. pozostawały wymagalne; przedawnione były zobowiązania podatkowe za miesiące od stycznia do czerwca 2017 r. (w tym zakresie DIAS uchylił decyzję NUS i umorzył postępowanie podatkowe); - egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna; - spółka stała się niewypłacalna z upływem trzech miesięcy od nieuregulowania drugiego wymagalnego zobowiązania podatkowego (było to zobowiązanie podatkowe za luty 2017 r.), czyli w dniu 27 czerwca 2017 r.; wniosek o ogłoszenie upadłości należało więc zgłosić do dnia 27 lipca 2017 r.; - nie zgłoszono wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, za co Skarżący ponosi winę; - Skarżący nie wskazał również mienia spółki, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. 3.5. Skarżący podnosi, że nie miał faktycznie wpływu na działalność spółki – faktycznie funkcję członka zarządu sprawował natomiast pan K.G. . Także w toku postępowania podatkowego Skarżący twierdził, że w okresie, w którym on sam widniał w rejestrze jako prezes zarządu spółki, K.G. był osobą, która faktycznie prowadziła sprawy spółki i miała realny wgląd w stan finansowy Spółki, co miały potwierdzać również zeznania przywołanych świadków. Argumentował, że "nie miał żadnych możliwości prowadzenia spraw spółki, a brak ten wynikał z przyczyn od niego niezależnych. Wynikało to z zakłóceń występujących w świadomości i woli, które niewątpliwie wyłączają jego odpowiedzialność za zobowiązania spółki. Zakłócenia te były wynikiem działania Pana K.G. ". Skarżący wskazywał, że pan G. "był osobą, która faktycznie prowadziła wszystkie sprawy spółki, zarządzała nią i czerpała realne korzyści finansowe", "rzeczywistym beneficjentem"; zarazem m.in. "[d]ecydował o strukturze zatrudnienia Spółki, o zawieranych umowach oraz o jej zobowiązaniach (w tym także podatkowych)" i "zabronił (...) udostępniania dokumentów księgowych Panu A.K. " (por. k. 446-447 akt adm.). 6. Argumenty dotyczące ograniczonego wpływu Skarżącego na działalność spółki nie mogły być skuteczne. W świetle treści art. 116 § 1 O.p. odpowiedzialność członka zarządu jest oparta na formalnym jego statusie – w tym sensie, że ktokolwiek pełni funkcję członka zarządu, odpowiada za zaległości podatkowe spółki w okresie pełnienia tej funkcji (przy założeniu pozostałych warunków odpowiedzialności). Jak natomiast stwierdzono w oparciu o Krajowy Rejestr Sądowy, w okresie powstawania zaległości podatkowych spółki Skarżący był prezesem jej zarządu. Treść tego przepisu nie daje podstaw do twierdzenia, że odpowiedzialność członka zarządu jest ograniczona w ten sposób, że dotyczy tylko tych członków zarządu, którzy faktycznie prowadzili sprawy spółki i zajmowali się jej finansami, a nie obejmuje tych osób, które z różnych względów (np. wewnętrznego podziału zadań lub kompetencji, zlecenia wykonywania powierzonych obowiązków osobom trzecim, inercji) takich obowiązków nie wykonywały. Znajduje to potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądowym. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 27 kwietnia 2021 r., sygn. akt III FSK 2973/21, sformułowanie "pełnienie" obowiązków członka zarządu oznacza, że odpowiedzialność członka zarządu uzależniona jest od pełnienia tej funkcji, a nie jedynie faktycznego wykonywania obowiązków członka zarządu. Przesłanka ta, z racji wykładni systemowej, winna być ustalana w oparciu o obiektywnie istniejące kryteria – spełnienie formalnych warunków "pełnienia funkcji członka zarządu" (por. także wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2018 r., sygn. akt. I FSK 58/17). 7. Zatem ustawa nie uzależnia odpowiedzialności członka zarządu od zakresu faktycznie wykonywanych czynności. To rozwiązanie ustawowe jest uzasadnione szczególną pozycją członka zarządu spółki kapitałowej: spoczywającym na nim obowiązkiem pieczy nad tym, by działalność tej spółki była prowadzona w sposób zgodny z prawem. Jeżeli członek zarządu pieczy tej faktycznie nie sprawuje, czyni to na własne ryzyko. 8. W konsekwencji DIAS słusznie uznał, że wnioski dowodowe Skarżącego nie zasługiwały na uwzględnienie – zmierzały one bowiem do wykazania braku wpływu Skarżącego na działalność spółki (dowody miały być przeprowadzone "na okoliczność braku możliwości rzeczywistego sprawowania funkcji oraz faktycznego sprawowania czynności zarządczych przez K.G. "). Okoliczność ta nie ma znaczenia dla sprawy. Nawet jeżeli Skarżący takiego wpływu nie miał (czy też nie miał nawet wglądu w sytuację finansową spółki), ponosił odpowiedzialność za jej rozliczenie podatkowe. W każdym bowiem razie otworem przez Skarżącym stała możliwość złożenia rezygnacji z pełnionej funkcji. Skarżący tego nie uczynił; nie wskazał również żadnej wewnętrznej (to znaczy dotyczącej jego samego) przeszkody w złożeniu rezygnacji. Organ podatkowy miał prawo odmówić przeprowadzenia żądanych przez Skarżącego dowodów, gdyż niezależnie od ustaleń wewnętrznych i sposobu funkcjonowania spółki (podziału obowiązków), to członek zarządu na zasadzie art. 116 O.p. ponosi odpowiedzialność za działania lub zaniechania spółki w okresie, gdy pełnił funkcję. 9. Pismem z dnia 23 grudnia 2022 r. Skarżący wniósł o przesłuchanie go w charakterze strony w celu wykazania braku winy strony w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości P. sp. z o. o. w związku z brakiem możliwości kontroli sytuacji finansowej Spółki i ustalenia kto faktycznie zarządzał Spółką. Wniosek ten wpłynął do organu I instancji już po wydaniu decyzji; dlatego organ ten nie mógł się do niego odnieść. W każdym jednak razie skoro dowód ten miał być przeprowadzony na okoliczność – jak wskazano wyżej – w sprawie nieistotną, jego nieprzeprowadzenie nie stanowi o wadliwości decyzji. 10. Prawo do obrony Skarżącego nie doznało również uszczerbku przez to, że postanowienie o odmowie przeprowadzenia pozostałych żądanych przez niego dowodów zostało wydane wraz z wydaniem decyzji organu I instancji (tj. w tym samym dniu). 11. Skarżący podnosi, że majątek spółki był z niej "sukcesywnie wyprowadzany przez faktycznego beneficjenta (...), tj. przez K.G. " (s. 5 skargi). Jeżeli tak było i jeżeli w rezultacie tych poczynań spółka stała się niewypłacalna (nie była z stanie uregulować wielu zobowiązań podatkowych w kilku podatkach), wciąż odpowiedzialność za ten stan spoczywa na Skarżącym – który powinien czuwać nad kondycją finansową spółki, którą zarządzał, szczególnie (w obecnym kontekście) po to, by spółka ta była w stanie wykonywać swoje zobowiązania podatkowe. 12. Skarżący podnosi również, że za zaległości podatkowe powinien odpowiadać także pan A.J. , któremu powierzono funkcję członka zarządu po odwołaniu Skarżącego, a który (również) nie zgłosił wniosku o ogłoszenie upadłości, ani nie wskazał majątku spółki pozwalającego na pokrycie jej należności publicznoprawnych (s. 2 i 4-5 skargi). W świetle art. 116 § 2 O.p. odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu. Gdy powstawały zaległości podatkowe objęte zaskarżoną decyzją pan A.J. nie był jeszcze członkiem zarządu. 13. Co do zarzutu naruszenia art. 71 u.p.e.a. przez jego niezastosowanie i niewniesienie do właściwego sądu wniosku o nakazie wyjawienia majątku zobowiązanej Spółki – stwierdzenie bezskuteczności egzekucji ustala się na podstawie każdego dopuszczalnego dowodu; warunkiem jej stwierdzenia nie jest wystąpienie do sądu o nakazanie zobowiązanemu wyjawienia majątku (por. wyrok NSA z dnia 8 czerwca 2022 r., III FSK 649/21). Skarżący w ramach prowadzonego postępowania w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności na wezwanie organu podatkowego również nie przedstawił jakiegokolwiek majątku spółki. 14. Bezskuteczność egzekucji nie budzi wątpliwości Sądu. 3.15. Skarżący twierdzi, że w sprawie naruszono art. 200 § 1 O.p. Nie ma racji, ponieważ zarówno organ I instancji (w dniu 3 listopada 2022 r.), jak i organ odwoławczy (w dniu 26 lipca 2023 r.) wyznaczyli mu termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. 3.16. Zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, w tym nie narusza przepisów wskazanych w skardze. 3.17. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935).