III SA/Wa 2908/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.Sp. z o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2014r. sygn. akt III SA/Wa 2908/14 w sprawie ze skargi P.Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2012r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia opłaty od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2014r. sygn. akt III SA/Wa 2908/14 Postanowieniem z 19 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Skarżącej P. Sp. z o.o. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego - złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. Przy piśmie z 16 grudnia 2014r. przesłano pełnomocnikowi odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 16 grudnia 2014r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Wezwanie zostało doręczone 19 grudnia 2014r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odebrał je upoważniony pracownik Kancelarii [...]. W piśmie z 5 stycznia 2015 r. pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od zażalenia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wskazał, iż nie uiścił opłaty od zażalenia w terminie ze względu na chorobę. Wyjaśnił, że miał silne bóle brzucha, wymioty i odwodnienie organizmu. Objawy te wymagały leżenia. Pełnomocnik przedłożył zaświadczenie lekarskie, z którego wynika okres niezdolności do pracy w okresie od 27 grudnia do 31 grudnia 2014r. Pełnomocnik nadmienił, że był jedynym pełnomocnikiem uprawnionym do reprezentacji Skarżącej, a ponadto jest jedynym profesjonalnym pełnomocnikiem, zatrudnionym przez [...] Kancelaria, zatem nie było możliwości ustanowienia substytuta do dokonania czynności w sprawie. Pełnomocnik wyjaśnił, że w czasie choroby nie miał możliwości podpisania pisma i wysłania potwierdzenia uiszczenia opłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek pełnomocnika Skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przechodząc do oceny wniosku o przywrócenie terminu wskazać należy, iż bezspornym jest, że strona, bądź jej pełnomocnik mogą domagać się przywrócenia terminu do dokonania czynności sądowej jedynie wtedy, gdy są w stanie uprawdopodobnić, że uchybienie terminu do jej dokonania nastąpiło bez ich winy, ze względu na okoliczności od ich niezależne, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie byli w stanie przeciwdziałać (por. postanowienia NSA z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 63/04 oraz z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 809/2004). Podkreślić należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony (pełnomocnika ją reprezentującego) dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie to nastąpiło wskutek przeszkody, której strona (pełnomocnik strony) nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu żadna z okoliczności wskazana we wniosku przez pełnomocnika Skarżącej nie stanowi przesłanki uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia opłaty od zażalenia. Z pewnością okolicznością taką nie jest to, że pełnomocnik cierpiał na bóle brzucha i wymioty w okresie kiedy biegł termin do uiszczenia opłaty od zażalenia. Czynność uiszczenia opłaty nie wymagała bowiem sporządzenia żadnego pisma, ani pójścia na pocztę celem jego wysłania. Sąd nie kwestionuje dolegliwości pełnomocnika, są one bowiem potwierdzone zwolnieniem lekarskim przedłożonym do akt sądowych, jednakże w ocenie sądu nie stanowiły one przyczyn "niemożliwych do przezwyciężenia". Pełnomocnik mógł bowiem zlecić dokonanie opłaty od zażalenia innemu pracownikowi [...] Kancelaria sp. z o.o., zwłaszcza, że termin do uiszczenia opłaty nie upływał 27 grudnia 2014r. czyli w sobotę jak wskazał pełnomocnik, tylko 29 grudnia 2014r. w poniedziałek w dniu roboczym kiedy którykolwiek z pracowników Kancelarii mógł uiścić opłatę od zażalenia. Nadmienić należy, że z załączonego do wniosku o przywrócenie terminu potwierdzenia uiszczenia opłaty wynika, że opłata została uiszczona przelewem internetowym z konta [...] Kancelaria Sp. z o.o. Uiszczenie zatem tej opłaty w taki sposób nie wymagało nadmiernego wysiłku, bowiem przelew internetowy może być dokonany przez dowolnego pracownika Kancelarii. Pełnomocnik nie wskazał, aby miał wyłączne uprawnienie do dokonywania przelewów z konta Kancelarii. Nadmienić też należy, że przelew internetowy można zrealizować z każdego urządzenia mobilnego mającego dostęp do internetu, zatem do jego zlecenia nie było niezbędne stawienie się przez pełnomocnika w miejscu wykonywania pracy. Okolicznością wskazującą na brak winy w uchybieniu terminowi do uiszczenia opłaty nie jest też w ocenie Sądu to, że pełnomocnik był jedynym pełnomocnikiem procesowym ustanowionym przez Skarżącą, ani też to, że tylko on był zatrudniony w [...] Kancelarii jako osoba posiadająca uprawnienia adwokata bądź radcy prawnego. Jak już wyżej wskazano przelewu mógł dokonać inny pracownik Kancelarii prawnej zatrudniającej pełnomocnika, do dokonania tej czynności nie było konieczne posiadanie pełnomocnictwa procesowego. Ponadto odpowiadając na argument pełnomocnika o niemożności podpisania pisma nadmienić należy, że z żadnego przepisu p.p.s.a. nie wynika konieczność przesłania do Sądu potwierdzenia uiszczenia opłaty, a Sąd w swoim wezwaniu również takiego żądania nie sformułował. Zatem argument pełnomocnika, iż nie mógł sporządzić pisma, podpisać go i wysłać potwierdzenie uiszczenia opłaty nie ma znaczenia w niniejszej sprawie i nie może stanowić przesłanki do przywrócenia terminu. W ocenie Sądu pełnomocnik należycie dbający o interesy swojego mocodawcy winien był zlecić dokonanie uiszczenia opłaty od zażalenia innej osobie. Skoro pełnomocnik zatrudniony jest w Spółce prowadzącej doradztwo prawne i zatrudniającej więcej niż jedną osobę to pełnomocnik miał obiektywną możliwość poinformowania o niemożności uiszczenia wpisu innego pracownika i poprzez to należyte zadbanie o interesy mocodawcy. W ocenie Sądu, przyjmując obiektywny miernik staranności, której należy wymagać od radcy prawnego należycie dbającego o interesy swojego mocodawcy, należy uznać, że obowiązkiem fachowego pełnomocnika jest właściwe zorganizowanie swojej pracy. W pojęciu tym niewątpliwie mieści się także zapewnienie zastępstwa na ewentualny czas braku możliwości wypełniania swoich obowiązków zawodowych. Wiąże się to przecież z odpowiedzialnością za prowadzenie spraw reprezentowanej strony, w tym także z obowiązkiem dochowania terminów. Zaistniałe w tym zakresie zaniechanie ze strony profesjonalnego pełnomocnika uniemożliwia przyjęcie, że uchybił on terminowi bez swojej winy. Ze względu na powyższe, powody, dla których pełnomocnik Skarżącej nie uiścił opłaty od zażalenia w terminie nie miały charakteru nadzwyczajnego i nie były spowodowany żadną przeszkodą niemożliwą do usunięcia. W ocenie Sądu pełnomocnik nie wskazał okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.