III SA/Wa 2911/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-11-20
Skład orzekający: Barbara Kołodziejczak-Osetek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest dopuszczalna, gdy strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, mimo błędnego pouczenia organu o prawie do wniesienia skargi?Ratio decidendi
Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 52 § 1 PPSA. Błędne pouczenie organu o prawie do wniesienia skargi nie wpływa na dopuszczalność skargi, choć może stanowić podstawę do wniosku o przywrócenie terminu.Stan faktyczny
Skarżąca G.K. wniosła skargę do WSA na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. odmawiającą stwierdzenia nieważności innej decyzji tego organu. Wcześniej Naczelnik Urzędu Skarbowego orzekł o odpowiedzialności podatkowej skarżącej jako byłego członka zarządu spółki. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Następnie Dyrektor Izby Skarbowej odmówił stwierdzenia nieważności swojej poprzedniej decyzji. Skarżąca wniosła skargę do WSA, mimo że przysługiwało jej odwołanie od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z drugim członkiem zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za maj 2010 r. postanawia: odrzucić skargę
Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. decyzją z [...] października 2014r. orzekł o odpowiedzialności podatkowej Skarżącej – G.K. , byłego członka zarządu spółki G. S.A. za zaległości Spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za maj 2010r. i odsetki za zwłokę od powyższych należności obliczone na dzień ogłoszenia upadłości, solidarnie ze Spółką i drugim byłym członkiem zarządu I.C. .
W wyniku złożonego odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w W. , w związku ze stwierdzeniem naruszenia przepisów o właściwości, decyzją z dnia [...] marca 2015r. uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwemu organowi podatkowemu, tj. Naczelnikowi Urzędu Skarbowego W. .
Pismem z dnia 18 czerwca 2015r. Skarżąca zwróciła się z wnioskiem o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2015r. z uwagi na wydanie jej z rażącym naruszeniem prawa.
Decyzją wydaną w dniu [...] sierpnia 2015r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej odmówił stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej z dnia[...] marca 2015r.
Na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, Skarżąca w dniu 21 września 2015r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę DIS wniósł o odrzucenie skargi, wyjaśniając, że została ona złożona przedwcześnie, z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, jakie służą od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2015r. ponadto wyjaśnił, że zaskarżona decyzja zawierała błędne pouczenie w kwestii przysługującego prawa zaskarżenia. Zamiast informacji o przysługującym prawie do złożenia odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, zawierała informację o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje:
Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast w myśl § 2 wskazanego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z przytoczonych wyżej regulacji wynika, że o ile wskazane wymogi nie zostaną zachowane skarga nie jest dopuszczalna.
Jak wynika z przekazanych Sądowi przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. (organu pierwszej instancji) z dnia [...] sierpnia 2015 r. odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2015r.
Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 247 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.; dalej: O.p.). Należy wskazać, iż sprawy dotyczące stwierdzenia nieważności są sprawami podlegającymi rozpatrzeniu zgodnie z przepisami działu IV O.p. Jedną z podstawowych zasad postępowania podatkowego jest zasada dwuinstancyjności (art. 127 O.p.), która dotyczy również postępowania w trybach nadzwyczajnych. Zgodnie z dyspozycją art. 221 O.p. w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez dyrektora izby skarbowej odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym. W stanie faktycznym niniejszej sprawy Skarżącej przysługiwało odwołanie od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. Stwierdzić należy tym samym, iż Skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. O spełnieniu warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. można bowiem mówić dopiero po wyczerpaniu środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym. Skarga na decyzję organu I instancji jest zatem niedopuszczalna.
W okolicznościach niniejszej sprawy zasadnym jest również wskazanie, że organ błędnie pouczył Skarżącą o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Fakty te nie mogą jednak mieć wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Błędne pouczenie strony przez organ mogłoby stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło