III SA/Wa 2916/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Protokolant Ewa Chojnacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2009 r. sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji orzekającej o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), dalej O.p., Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] października 2007 r. orzekającej o odpowiedzialności J. M. (dalej: "Skarżący"), jako członka zarządu za zaległości E. Sp. z o. o w podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień i listopad 2002 roku. W uzasadnieniu postanowienia organ podatkowy stwierdził, że decyzja została wysłana skarżącemu za pośrednictwem poczty. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki w dniach 12 i 19 października 2007 roku, nie podjęto jej w terminie z urzędu pocztowego, co stanowiło podstawę do uznania, że przesyłkę doręczono w trybie zastępczym w dniu 26 października 2007 r. Pismem wniesionym 17 grudnia 2007 roku Skarżący złożył odwołanie od doręczonej w trybie zastępczym decyzji organu pierwszej instancji. Wraz z odwołaniem wniósł o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a w konsekwencji w zaskarżonym postanowieniu stwierdził, że nie jest możliwe merytoryczne rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem ustawowego terminu. W skardze na postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] października 2007 roku Skarżący podniósł zarzuty przeciwko tej decyzji. Zarzucił jej naruszenie przepisów prawa proceduralnego: art. 116, art. 120, art. 121, art. 122, art. 123, art. 180, art. 181, art. 187, art. 191, art. 193 O.p. i wniósł o uchylenie w całości zarówno decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. jak i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W.. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W rozpoznanej sprawie przedmiotem skargi Skarżący uczynił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji orzekającej jego odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki. W skardze nie podniesiono jednak zarzutów przeciwko zaskarżonemu postanowieniu, a jedynie zarzuty przeciwko decyzji od której Skarżący odwołał się z przekroczeniem terminu. Ponieważ kontroli Sądu podlegało zaskarżone postanowienie, zarzuty przeciwko decyzji nie mogły być przedmiotem oceny Sądu. Z punktu widzenia niniejszego postępowania sądowego były one bezprzedmiotowe. Przystępując do oceny legalność zaskarżonego postanowienia stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa materialnego ani prawa proceduralnego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie, co pozwala uznać, że skarga nie jest zasadna. Zdaniem Sądu organ odwoławczy prawidłowo stwierdził, że spełnione zostały przesłanki warunkujące możliwość uznania decyzji za doręczoną w trybie zastępczym przewidzianym w art. 150 O.p. Na podstawie art. 144 § 1 O.p. organ podatkowy może doręczać pisma za pokwitowaniem przez pocztę. W razie niemożności doręczenia pisma osobie fizycznej w sposób wskazany w art. 148 § 1 i art. 149 (tj. doręczenia w mieszkaniu albo w miejscu pracy albo za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi, dozorcy domu, którzy podjęliby się oddania pisma adresatowi), art. 150 O.p. stanowi, że poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (§ 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2 zdanie pierwsze). Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej, a powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma z terminie 7 dni (§ 1a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 2 zdanie drugie). Odnosząc powyższe regulacje do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że adnotacje umieszczone na kopercie oraz na dołączonym do niej dokumencie "Potwierdzenie odbioru" potwierdzają stanowisko organu odwoławczego, że decyzja została doręczona w sposób zastępczy. Doręczający wskazał, iż nie mógł doręczyć przesyłki bezpośrednio adresatowi ani też innym osobom, które podjęłyby się oddania mu pisma, a także zawarł informację, że zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w Urzędzie Pocztowym W. umieścił w skrzynce oddawczej w dniu 12 października 2007 roku. Na kopercie umieszczono stosowne odciski datowników (12 października 2007 r. - data pierwszego awizowania przesyłki oraz 19 października 2007 r. - data powtórnego jej awizowania), odcisk stempla "Zwrot. Nie podjęto w terminie." oraz odcisk pieczęci pocztowego urzędu oddawczego W. ze wskazaniem daty 30 październik 2007 roku. W oparciu o wskazane dane możliwe było zatem stwierdzenie, że zachowany został okres czternastodniowego przechowywania przesyłki przez urząd pocztowy. Zwrot przesyłki jako niepodjętej w terminie nastąpił w dniu 30 października 2007 r., czyli po upływie 14 dni. W związku z tym, zgodnie z art. 150 § 2 O.p. przesyłkę należało uznać za doręczoną w trybie zastępczym z upływem 26 października 2007 r. Zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 O.p. odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej stronie. Oznacza to, że w niniejszej sprawie termin do wniesienia odwołania zaczął biec w dniu 27 października 2007 r. i zakończył się w dniu 9 listopada 2007 r. ( piątek, tzw. dzień roboczy). Skarżący odwołanie złożył w dniu 17 grudnia 2007 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Skoro więc odwołanie zostało złożone po terminie, a wniosek o jego przywrócenie nie został uwzględniony, gdyż postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r. organ odwoławczy odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, to zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 O.p. należało wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Takie postanowienie zostało wydane i w świetle przedstawionej wyżej oceny Sądu nie narusza ono wskazanych w skardze przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących doręczania pism oraz odwołań. Mając powyższe na uwadze Sąd - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.