III SA/Wa 2920/21

Dnia 22 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Przybysz, po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia zabezpieczenia postanawia odrzucić skargę J. sp. z o.o. (dalej jako "Skarżąca"), pismem z dnia 18 listopada 2021 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2021 r. w przedmiocie odmowy uchylenia zabezpieczenia. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2021 r. Skarżąca została wezwana pismem z dnia 31 grudnia 2021 r. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. W wezwaniu pouczono, że nieusunięcie wskazanego braku w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2021 r., pismem z dnia 31 grudnia 2021 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Powyższe wezwania zostały przesłane na adres korespondencyjny Skarżącej wskazany w skardze. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata w dniu 10 stycznia 2022 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w drzwiach adresata. Przesyłkę awizowano powtórnie 18 stycznia 2022 r. Z uwagi na nieodebranie przesyłki, zwrócono ją do Sądu 26 stycznia 2022 r. Z akt sprawy wynika, iż Skarżąca do dnia wydania powyższego postanowienia nie usunęła braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. Natomiast z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych sporządzonej według stanu na dzień 15 lutego 2022 r. wynika, iż nie zidentyfikowano wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżąca została wezwana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. W myśl art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako "P.p.s.a."), Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. Z kolei art. 73 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, czyli z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy. Z treści art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony faktu prawotwórczego, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Z kolei przepis art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu. Niewykazanie przy składaniu skargi dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi, stanowi brak formalny skargi, który może być uzupełniony w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu. Sąd umożliwił uzupełnienie powyższego braku, wskazując Skarżącej właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na jego uzupełnienie (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do ww. wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Przesyłka zawierająca wezwania do usunięcia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi była awizowana dwukrotnie. Skarżąca przesyłki nie odebrała, a zatem należało ją uznać za doręczoną z ostatnim dniem czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, tj. z dniem 24 stycznia 2022 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 25 stycznia 2022 r. i upłynął z dniem 31 stycznia 2022 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a. Oznacza to, że do 31 stycznia 2022 r. Skarżąca powinna uiścić wymagany wpis sądowy oraz usunąć brak formalny skargi. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania Skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi poprzez przedłożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. Natomiast w sytuacji, gdy z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 15 lutego 2022 r. nie odnotowano wpłaty wpisu, należało uznać, że Skarżąca nie uiściła go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.