III SA/Wa 2931/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, , po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi B. S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący – B. S. , pismem z dnia 28 lipca 2014 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, twierdząc, że postępowanie egzekucyjne w sposób rażący narusza przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej – "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wskazać należy, że Sąd potraktował zawarty w skardze wniosek o "wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w przedmiotowej sprawie do czasu prawomocnego rozpoznania skargi" jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w trybie art. 61 ppsa, z uwagi na fakt, że sąd nie ma kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Kognicja wojewódzkich sądów administracyjnych określona została w art. 3 i art. 4 ppsa. Z przepisów tych wynika, że wstrzymanie prowadzenia egzekucji wykracza poza właściwość sądów administracyjnych, w związku z czym sąd nie jest uprawniony do wstrzymania prowadzonej egzekucji, o której mowa we wniosku Skarżącego. Dodać należy, że wstrzymania czynności egzekucyjnych może dokonać organ egzekucyjny na podstawie art. 23 § 6, art. 33, art. 54 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.). Stosowny wniosek podlega rozpoznaniu w postępowaniu egzekucyjnym przez organ właściwy do jego przeprowadzenia, a następnie orzeczenie organu egzekucyjnego podlega kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przepisami p.p.s.a. Sądy administracyjne jedynie sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym przez przepis art. 3 ppsa. Przechodząc do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, stwierdzić należy, że nie każdy akt organu administracji ma charakter wykonalny. W szczególności zaś nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Taki właśnie charakter ma postanowienie zaskarżone w niniejszej sprawie, którego dotyczy rozpoznawany wniosek Skarżącego. Utrzymuje ono w mocy postanowienie organu pierwszej instancji oddalające skargę na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu ruchomości. Postanowienie to nie nakłada na jego adresata żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Skoro zaskarżone postanowienie nie korzysta z przymiotu wykonalności, nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.