III SA/Wa 2951/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia 1) zwolnić skarżącego od wpisu od skargi 2) odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie Skarżący A.L., na urzędowym formularzu PPF, zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał, że jest osobą chorą na nieuleczalną chorobę o podłożu onkologicznym. Ma orzeczony drugi stopień niepełnosprawności. Nie posiada żadnych stałych dochodów. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, posiada mieszkanie 38m² i nie posiada żadnego innego majątku. Do swoich miesięcznych wydatków Skarżący zaliczył opłaty za czynsz i media – 500 zł, koszty leczenia – 400 – 500 zł, telefon i Internet – 100 zł, wyżywienie i ubrania – 1.200 zł. Skarżący wskazał, że jego choroba wymaga specjalnej diety. Ponadto Skarżący oświadczył, że w posiadanym mieszkaniu zamieszkuje ze względu na bliskość szpitala. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący przesłał zeznania podatkowe PIT-37, wyciągi z rachunku bankowego, oświadczenie rodziców Skarżącego o ponoszeniu pełnych kosztów utrzymania syna. Skarżący przedłożył również orzeczenie o stopniu niepełnosprawności i oświadczył, że nie korzysta z pomocy społecznej. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powołany przepis oraz wysokość wpisu od skargi (jedynego wymaganego na tym etapie postępowania kosztu sądowego) wynoszącego 500 zł referendarz sądowy uznał, że jego uiszczenie przekracza możliwości finansowe Skarżącego. Skarżący jest osobą bezrobotną, niepełnosprawną i nie posiada żadnego majątku, który mógłby w krótkim czasie spieniężyć i uiścić wpis sądowy. Ponadto Skarżący choruje. Koszty utrzymania i leczenia syna ponoszą jego rodzice. Tym samym uznać należało, iż Skarżący wykazał, że nie posiada dostatecznych środków na opłacenie skargi. Zasadne jest zatem zwolnienie Skarżącego od należnego od tej skargi wpisu w kwocie 500 zł. Zaznaczyć przy tym należy, że przyszłe ewentualne koszty mogą być przedmiotem rozpoznania kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący bowiem jest artystą malarzem i jak wynika z jego oświadczenia sporadycznie sprzedaje swoje prace. Zatem sytuacja majątkowa Skarżącego może w przyszłości ulec poprawie. W tej sytuacji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.