III SA/Wa 2954/16
WyrokWSA w Warszawie2017-08-29
Skład orzekający: sędzia WSA Sylwester Golec, sędzia WSA Anna Sękowska, sędzia WSA Anna Wesołowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej (DUKS) jest organem właściwym do wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania podatkowego na podstawie art. 201 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej, gdy przedmiotem postępowania jest określenie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia lub zwrotu, a decyzja organu pierwszej instancji została uchylona przez organ odwoławczy i przekazana do ponownego rozpatrzenia, a następnie strona wniosła skargę do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej (DUKS) jest organem właściwym do wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej. Powołując się na art. 31 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o kontroli skarbowej, sąd stwierdził, że organ kontroli skarbowej jest organem podatkowym pierwszej instancji i stosuje się do niego odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej. Sąd oddalił skargę, uznając, że zaistniał stan faktyczny opisany w art. 201 § 1 pkt 7 O.p., co czyniło zawieszenie postępowania obligatoryjnym.Stan faktyczny
Spółka E. z siedzibą we Francji była kontrolowana przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej (DUKS) w zakresie podatku VAT. Po wydaniu decyzji przez DUKS, Dyrektor Izby Skarbowej (DIS) uchylił ją i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Następnie DUKS zawiesił postępowanie na podstawie art. 201 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej, powołując się na wniesienie skargi przez Spółkę do WSA. DIS utrzymał w mocy postanowienie DUKS. Spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając m.in. niewłaściwość DUKS do zawieszenia postępowania oraz wadliwość uzasadnienia.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Anna Sękowska, sędzia WSA Anna Wesołowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi E. z siedzibą we Francji na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę
Z akt sprawy wynika, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Z. (dalej "DUKS" lub "organ pierwszej instancji") przeprowadził wobec E. z siedzibą we Francji (dalej "Skarżąca" lub "Spółka") postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2012 r. do listopada 2013 r.
W dniu [...] kwietnia 2015 r. DUKS wydal decyzję, od której Spółka złożyła odwołanie. Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej "DIS") po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Na decyzję DIS Skarżąca wniosła skargę, która została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
DUKS postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. działając na podstawie art. 216 § 1 i art. 201 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm., dalej "O.p.") zawiesił postępowanie nr [...] prowadzone w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia za okres od grudnia 2012 r. do października 2013 r. oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu za listopad 2013 r.
Zdaniem organu pierwszej instancji wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Spółkę na decyzję DIS z spowodowało, iż przedmiotowe postępowanie powinno być zawieszone.
Skarżąca złożyła zażalenie na ww. postanowienie. Powołując się na treść art. 13 § 1 - § 3 i art. 14 oraz art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz.U. z 2015 r. poz. 553 ze zm., dalej "u.k.s.") podniosła, że DUKS nie był organem właściwym do zawieszenia ww. postępowania. Zarzuciła też organowi, że z niezrozumiałych przyczyn wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania dopiero 6 miesięcy od decyzji DIS uchylającej decyzję DUKS z [...] kwietnia 2015 r. a ponadto postanowienie została doręczone innemu pełnomocnikowi niż ustanowionemu w sprawie.
DIS postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. utrzymał w mocy postanowienie DUKS w przedmiocie zawieszenia postępowania.
W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 201 § 1 pkt 7 O.p. złożenie skargi do sądu administracyjnego na decyzję uchylającą w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia sprawiło, że zawieszenie przedmiotowego postępowania było obligatoryjne. DIS nadmienił, że DUKS nie dokonał żadnej czynności pomiędzy 24 czerwca 2015 r. a 1 stycznia 2016 r. bowiem nie był w posiadaniu akt sprawy.
Odnosząc się do zarzutu, iż DUKS nie był organem właściwym do zawieszenia postępowania DIS wyjaśnił, że zgodnie z przepisem art. 31 ust. 1 u.k.s. w zakresie nieuregulowanym w u.k.s. stosuje się odpowiednio przepisy O.p. Stosownie do art. 31 ust. 2 pkt 1 u.k.s. użyte w ustawie określenie organ kontroli skarbowej oznacza organ podatkowy. W związku z powyższym organ kontroli skarbowej jest organem podatkowym pierwszej instancji i jest organem właściwym do wydania postanowienia w sprawie zawieszenia postępowania w trybie art. 201 § 1 pkt 7 O.p.
Ponadto DIS wyjaśniając kwestię doręczenia postanowienia Spółce za pośrednictwem pełnomocnika A. D., stwierdził, iż do akt postępowania złożono dwa pełnomocnictwa: jedno dla A. D. drugie dla B. L.. Oba pełnomocnictwa zawierają adresy pełnomocników do doręczeń, ani A. D. ani B. L. nie został wyznaczony przez Spółkę jako pełnomocnik do doręczeń. Obydwa pełnomocnictwa nie zostały cofnięte. W takiej sytuacji zgodnie z treścią art. 145 § 3 O.p. DUKS mógł doręczyć postanowienie jednemu z pełnomocników, co też uczynił doręczając postanowienie za pośrednictwem pełnomocnika A. D..
Skarżąca nie zgodziła się z wydanym postanowieniem i złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jego uchylenie. Postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 120, art. 121 § 1, art. 124, art. 127, art. 150 § 3, art. 120 § 1 pkt 6 oraz § 4, art. 233 § 1 pkt 1 O.p.
W zarzutach skargi Skarżąca wskazała na niewystarczające uzasadnienie postanowienia DIS, nie spełniające wymogów z art. 210 § 1 pkt 6 O.p. Ponadto powtórzyła argumenty odwołania, że DUKS nie był organem właściwym do wydania postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania oraz wskazała, że z uwagi na brak zawieszenia postępowania w 2015 r. na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 O.p. organ nie powinien był zawieszać postępowania w 2016 r. na podstawie art. 201 § 1 pkt 7 O.p.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu.
W pierwszej kolejności należało odnieść się do zarzutu Skarżącej odnoszącego się do niewłaściwości organu wydającego postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania nr [...] dotyczącego określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia za okres od grudnia 2012 r. do października 2013 r. oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu za listopad 2013 r.
Zdaniem Sądu Skarżąca nie ma racji twierdząc, że DUKS nie mógł wydać ww. postanowienia z uwagi na to, że nie jest organem w rozumieniu art. 201 O.p. Stanowisko Skarżącej nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach.
Rację ma DIS, który wyjaśnił w zaskarżonym postanowieniu, że zgodnie z art. 31 ust. 1 u.k.s. w zakresie nieuregulowanym w u.k.s. do postępowania kontrolnego stosuje się odpowiednio przepisy O.p. Stosownie do art. 31 ust. 2 pkt 1 u.k.s. użyte w ustawie określenie organ kontroli skarbowej oznacza organ podatkowy. W związku z powyższym rację ma DIS twierdząc, iż organ kontroli skarbowej jest organem podatkowym pierwszej instancji, na podstawie art. 31 u.k.s., a zatem jest organem właściwym do wydania postanowienia w sprawie zawieszenia postępowania w trybie art. 201 § 1 pkt 7 O.p.
Odnosząc się do szeroko uzasadnionego w skardze zarzutu naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 O.p. Sąd również nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Zdaniem Skarżącej zaskarżone postanowienie DIS zawiera niewystarczające uzasadnienie, które spowodowało, że Skarżąca nie poznała pełnych motywów jakimi kierował się DIS wydając przedmiotowe postanowienie. To zaś w ocenie Skarżącej spowodowało, że nie mogła skutecznie polemizować z kwestionowanym rozstrzygnięciem.
Przede wszystkim wskazać należy, że wskazany przez Skarżącą ww. przepis dotyczy decyzji, natomiast w niniejszej sprawie skarżone jest postanowienie i Skarżąca mogłaby podnieść jedynie zarzut naruszenia art. 217 § 2 O.p. jako traktującego o tym, co powinno zawierać prawidłowo sformułowane uzasadnienie postanowienia.
Zdaniem Sądu stan faktyczny niniejszej sprawy jest jasny i słuszność wydania postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania jest oczywista jako wynikająca bezpośrednio z brzmienia art. 201 § 1 pkt 7 O.p.
W dniu [...] kwietnia 2015 r. DUKS wydał decyzję w przedmiocie określenia Skarżącej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia za okres od grudnia 2012 r. do października 2013 r. oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu za listopad 2013 r. Od tej decyzji Spółka złożyła odwołanie. DIS po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. Od decyzji DIS Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W świetle powyższego, znalazł zastosowanie art. 201 § 1 pkt 7 O.p., zgodnie z którym organ zawiesza postępowanie w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję uchylającą w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.
W niniejszej sprawie zaistniał stan faktyczny opisany w ww. zacytowanym przepisie. Wobec czego DUKS prawidłowo wydał postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania prowadzonego w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia za okres od grudnia 2012 r. do października 2013 r. oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu za listopad 2013 r.
Skarżąca podniosła ponadto w skardze, że "pierwszy egzemplarz skarżonego postanowienia" został uznany za doręczony Skarżącej w trybie art. 150 § 3 O.p.
Sąd zauważa, co również wyjaśnił w odpowiedzi na skargę DIS, że złożono reklamację do Poczty Polskiej i skarżone postanowienie doręczono Skarżącej ponownie i dopiero od daty odebrania postanowienia przez pełnomocnika Skarżącej w dniu 4 sierpnia 2016 r. liczony był termin na złożenie skargi.
Powyższe oznacza, że postanowienie w sposób prawidłowy doręczono pełnomocnikowi Skarżącej 4 sierpnia 2016 r. i żadne przepisy procesowe w tej kwestii nie zostały naruszone.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. z 2016r., poz 718 ze zm.) skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło