III SA/Wa 2957/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Krystyna Chustecka (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Protokolant Ewa Chojnacka, po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. w B. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległych wpłat za listopad 2007 r. i grudzień 2007 r. na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) nakazać zwrócić skarżącemu S. w B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu połowy uiszczonego wpisu sądowego. S. w B. (dalej zwany "stroną" lub "skarżącym") zaskarżył decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia zaległych wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za listopad 2007 r. i grudzień 2007 r. Pismem z dnia 20 stycznia 2009 r. skarżący cofnął skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej i wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd nie stwierdził, aby w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki wykluczające cofnięcie skargi, co oznacza, że wyrażona przez skarżącą wola cofnięcia skargi jest wiążąca. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skuteczne cofnięcie skargi powoduje umorzenie postępowania sądowego. Ponieważ skarga została cofnięta przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a należało zwrócić stronie połowę uiszczonego przez nią wpisu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.