III SA/Wa 2958/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) Postanowieniem z 9 lutego 2015 r. referendarz sądowy przyznał Skarżącej J. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, którym wyznaczona została K.S. . Udzieliła ona następnie aplikantowi adwokackiemu K. K. upoważnienia do zastępowania w niniejszej sprawie. Ta z kolei na rozprawie w dniu 15 września 2015 r. zgłosiła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Wyrokiem z 15 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Skarżącej. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono jej pełnomocnikowi w dniu 4 listopada 2015 r. W piśmie z 13 listopada 2015 r. poinformował on o rezygnacji ze złożenia skargi kasacyjnej od tego wyroku, przedstawiając jednocześnie sporządzoną przez siebie opinię o braku podstaw do jej wniesienia. Wniósł także o przyznanie kosztów pomocy prawnej. Oświadczył, że koszty te nie zostały dotychczas opłacone w całości, ani w części. Na wezwanie referendarza sądowego pełnomocnik przedłożył potwierdzenie nadania do Skarżącej listu informującego o wydaniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461; dalej: "rozporządzenie"). W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadzała się do reprezentacji Skarżącej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie oraz sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Na reprezentację tę złożyło się zapoznanie się z aktami sprawy, stawiennictwo na rozprawie, złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku. Tym samym pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie wynoszące łącznie 180 zł, co wynika z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 1 oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia. Podstawą przyznania wynagrodzenia adwokatowi świadczącemu pomoc prawną z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna są stawki określone w § 6 rozporządzenia. W niniejszej sprawie zaskarżoną do Sądu decyzją wymierzono Skarżącej podatek leśny i rolny w łącznej kwocie 265 zł, a zatem stawka ta wynosi 60 zł (§ 6 pkt 1 rozporządzenia). Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnikowi należy się natomiast wynagrodzenie w wysokości 120 zł, o czym stanowi § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia (tj. 50% wspomnianej wyżej stawki, nie mniej niż 120 zł). Jednocześnie wynagrodzenie to podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.