III SA/Wa 2958/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka - Karasińska, , po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - Skarżący – M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. Uzasadniając powyższy wniosek wskazał natomiast, że w związku z toczącym się postępowaniem w Prokuraturze Okręgowej w B. został zwolniony z pracy w wyniku utraty nieposzlakowanej opinii i obecnie jest osobą bezrobotną. W gospodarstwie domowym jedynym dochodem jest pensja żony. Wyjaśnił, iż na utrzymaniu jego i żony pozostaje dwoje dzieci w wieku szkolnym. Dodatkowo wskazał, iż wraz z żoną spłaca kredyt hipoteczny zaciągnięty na zakup działki i pożyczkę zaciągniętą w byłym zakładzie pracy. Rata kredytu hipotecznego wynosi ok. 800 zł miesięcznie i jest uzależniona jest od kursu franka szwajcarskiego, a rata pożyczki wynosi 890 zł miesięcznie. W ocenie Skarżącego, w obecnej trudnej sytuacji materialnej spłata tak dużego zobowiązania wobec urzędu skarbowego, przed wydaniem decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny uniemożliwi rodzinie normalne funkcjonowanie i zapewnienie podstawowych warunków bytowania. Skarżący załączył na poparcie wniosku kserokopie dokumentów: wypowiedzenia umowy o pracę z dnia [...] grudnia 2013 r., umowy o kredyt hipoteczny z dnia [...] września 2008 r., umowy z dnia [...] kwietnia 2011 r. dotyczącej pożyczki udzielonej z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, decyzji z dnia [...] kwietnia 2014 r. o uznaniu za osobę bezrobotną z przyznanym prawem do zasiłku na okres 6 miesięcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z tym artykułem po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynikają dwa rodzaje obowiązków. Z jednej strony wskazany przepis obciąża wnioskodawcę ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych. Z drugiej zaś nakłada na Sąd obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 P.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 15 grudnia 2005 r., sygn.akt I FZ 633/05, niepubl.). Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdza, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącego we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wziął pod uwagę przede wszystkim sytuację finansową w jakiej obecnie znajduje się Skarżący i jego rodzina. Należy zauważyć, iż Skarżący jest obecnie osobą bezrobotną. W jego gospodarstwie domowym jedynym dochodem jest pensja żony. Na utrzymaniu Skarżącego i jego żony pozostaje dwoje dzieci w wieku szkolnym. Wraz z żoną Skarżący spłaca kredyt hipoteczny zaciągnięty na zakup działki budowlanej z miesięczną ratą ok. 800 zł uzależnioną od kursu franka szwajcarskiego i pożyczkę z byłego zakładu pracy z miesięczną ratą w wysokości 890 zł. Powyższe okoliczności potwierdzają załączone do rozpatrywanego wniosku kopie dokumentów. Ponadto z przedłożonych przez Skarżącego do wniosku o przyznanie prawa pomocy dokumentów wynika, iż miesięczny dochód żony Skarżącego wynosi ok. 3300 zł netto. Zestawiając więc wysokość określonego Skarżącemu zobowiązania podatkowego z jego obecną sytuacją finansową stwierdzić należy, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić Skarżącego i jego rodzinę na niebezpieczeństwo spowodowania poważnej szkody. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd podzielił pogląd Skarżącego, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić go na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzić mu poważną szkodę, poprzez brak możliwości zaspokojenia bieżących potrzeb rodziny, na której utrzymaniu pozostaje dwoje dzieci w wieku szkolnym oraz brak możliwości spłaty istniejących zobowiązań kredytowych. Zauważyć ponadto należy, że trudną sytuację materialną i finansową Skarżącego potwierdza postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 grudnia 2015 r., sygn.. akt III SA/Wa 2958/15, na mocy którego Skarżący został zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. W związku z tym należało uznać, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia Skarżącemu ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny pod kątem zgodności z prawem. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.