III SA/Wa 2964/17

PostanowienieWSA w Warszawie2018-06-26

Skład orzekający: Waldemar Śledzik, Matylda Arnold-Rogiewicz, Honorata Łopianowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym jest skuteczne, jeśli nie narusza przepisów prawa i nie zmierza do obejścia prawa lub utrzymania w mocy wadliwego aktu?
Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie sądowe, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W przypadku braku takich przesłanek, sąd orzeka o umorzeniu postępowania.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. dotyczącą ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Na rozprawie pełnomocnik skarżącej cofnął skargę. Sąd rozpoznał wniosek o cofnięcie skargi.
Rozstrzygnięcie
1) umorzyć postępowanie w sprawie na podstawie art. 161 p.p.s.a., 2) zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 221 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Waldemar Śledzik, Sędziowie sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz, sędzia WSA Honorata Łopianowska (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Anna Barska, po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi M. R.-P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie w sprawie na podstawie art. 161 p.p.s.a., 2) zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 221 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych). M. R.-P. (zwana dalej "Skarżąca") – reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia. Pełnomocnik Skarżącej na rozprawie w dniu 26 czerwca 2017 r. oświadczył, że w imieniu swojej mocodawczyni cofa powyższą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Postępowanie sądowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd rozpoznając wniosek Skarżącej o cofnięcie skargi nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do art. 161 § 2 P.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 P.p.s.a., umorzył postępowanie sądowe. O kosztach Sąd orzekł na postawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło