III SA/Wa 2995/13
PostanowienieWSA w Warszawie2014-05-29
Skład orzekający: Marcin Piłaszewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnikowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie za czynności podjęte w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania?Ratio decidendi
Pełnomocnikowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie za czynności podjęte w sprawie, w tym za udział w rozprawie i zapoznanie się z aktami, nawet jeśli przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wynagrodzenie to jest ustalane na podstawie stawek minimalnych określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał wniosek adwokata L.B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Sprawa dotyczyła skargi J.D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Sąd ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu, który zapoznał się z aktami, uzupełnił zarzuty skargi, stawił się na rozprawie i podtrzymał skargę, wnosząc o przyznanie kosztów. Pełnomocnik oświadczył, że koszty nie zostały uiszczone przez skarżącego.Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi skarżącego – adwokatowi L.B. – kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 55,20 zł tytułem podatku VAT, łącznie kwotę 295,20 zł.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 maja 2014 r po rozpoznaniu wniosku adw. L.B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi J.D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2013 r Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego – dla adw. L. B.- kwotę 240,- zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 23 % podatku VAT w wysokości 55,20,- zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy); łącznie kwotę 295,20,- zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy
Sąd, postanowieniem z 21 stycznia 2014 r ustanowił J.D. adwokata z urzędu.
Okręgowa Rada Adwokacka w W. , pismem z 7 lutego 2014 r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczyła adw. L. B. .
Pełnomocnik z urzędu zapoznał się z aktami sprawy 5 marca 2014 r, uzupełnił w pismie z 8 maja 2014 r zarzuty skargi. Nadto stawił się na rozprawie w dniu 8 maja 2014 r, gdzie podtrzymał skargę i wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów postępowania. Oświadczył, że koszty nie zostały uiszczone przez skarżącego ani w całości, ani w części.
Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – udział w rozprawie, w innych czynnościach procesowych czy zapoznanie się z aktami sprawy, co miało miejsce w sprawie. Niesporne jest też, zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie, że wynagrodzenie należy się za pomoc prawną faktycznie udzieloną.
O udzieleniu pomocy prawnej w sprawie referendarz sadowy wnioskuje z udziału w postępowaniu pełnomocnika z urzędu, co zostało wyrażone także w protokole z rozprawy i poprzez wniesienie przywołanego powyżej pisma. W sprawie nie występuje wartość przedmiotu zaskarżenia, ponieważ przed sądem jest kwestionowane jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r, poz. 461 ze zm), stawki minimalne wynoszą w "innych sprawach" – 240 zł. Podatek od towarów i usług należny od tej kwoty wynosi 55 zł i 20 groszy.
Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło